Unutmak Yok

Bunca zamandır nerede olduğumu soracak olursan
'Oldu birşeyler' demeliyim
oturmalıyım bir taşa
kararan dünyada,
kendini yemiş bitirmiş bir nehirde.
Korumasını bilmiyorum yitirdiklerini kuşların
Geride bıraktığım denizi
ya da çığlığını kızkardeşimin.
Nedir bu toprağın zenginliği?
Gün neden günle kapanıyor?
Neden karanlık gece çalkalanıyor ağzımda?
Ve ölüm neden?

Nereden geldiğimi sormayacak mısın?
Anlatayım sana;
Kırık şeyleri
Acılı kapları
Sık sık tozlanan koca sığırları
ve tutulu kalbimi.

Bunlar ne belleğimizde uyanan sarı güvercinler,
ne de anılardır kuşaktan kuşağa akan.
Ağlayan yüzlerdir bunlar,
Parmaklardır gırtlağımızdaki,
ve toprağa düşen yapraklardır.
Yiten günün karanlığıdır.
Yeşertir kaleleri hüzünlü kanımızdaki.

İşte menekşeler ve işte kırlangıçlar,
Sevdiğim her şey
Tatlı mesajlar veren günbegün
açıkta zaman
tatlılığı artan.
Kaçamayız biz; Dişlerimizin arasından:
Neden kemiriyor boşa giden zaman
sessizlik kabuğunu?
Ne yanıt vereceğimi bilmiyorum.

O kadar çok ki ölümüz
Ve o kadar çok ki kızıl güneş önünde setler
Ve o kadar çok ki çarpık kabuklu başlar
Ve o kadar çok ki öpücüklerimizi engelleyenler
Ve o kadar çok ki unutmak istediklerim.

Giden Sevgiliye

Yağmurlu bir akşamdı beni bıraktığın gün,
Sebebini senin bile bilmediğin,
Ama beraberliğimizi bitirdiğin,
İkimizi de acılar içine bıraktığın
O gün gibiydi bugün ve
Sen yine aklımdaydın diğer günler olduğu gibi,

Bugün daha fazla acıyordu canım,
Daha çok kanıyordu kalbimdeki yaram,
Ama sen bilmiyordun..

Kaç ay olmuş senden ayrılalı,
Sanki dün gibi hala kulaklarımda sözlerin,
Nasıl unutabilirdim ki ;
Beni hayatından çıkardığın ,
Yüreğimdeki ışığı söndürdüğün o günü,

Bir yanda yokluğuna alışırken ,
Bir yanda sensizliğinde kayboluyorum
Sensiz günlere ağlarken,
Geçmiş günlerle yaşıyorum,
Kimbilir belki de yaşadığımı sanıyorum..

Şu an nerdesin , hangi kalptesin bilmiyorum.
Tek bildiğim sensiz nefes alamadığım
Ve alamayacağım..

Yüdüğüm yollar ,
Vurgun gözlerine götürmedi beni.
Gözlerine çıkan bütün yollar
Yüreğimde saklanıyor...
Ben yine de yürüyeceğim,
Ve bütün güzelliklerde
Gözlerini göreceğim...
Gözlerine çıkan bütün yollar
Yüreğimde saklanıyor,
Yüreğimdeki bütün yollar
Gözlerine çıkıyor...
__________________

Ben Tükeniyorum Hasret ÇoğaldıkÇa..

Sabah oluyor,bir gün daha ağardı hasretinin üstüne..

Benim gözlerim yine uzaklara dalgın,yine kirpiklerimde tuz var..
Tırnaklarım avuçlarıma kan oturtmuş,öfkeliyim,susuyorum ağlarken..

Aşka dair şarkılar çalmasın artık,acıtmasın yüreğimi..
Yoruldum her şarkıda seni düşünmekten,seni bulmaktan,seni özlemekten..
Derin nefesler çekiyorum içime,senin hasretini içime çeker gibi..
Soluyamıyorum geriye,içimde kal diye..
Ne vardı bu kadar sevecek,yada ölesiye güvenecek...
Aşk kimi güldürmüşki?Yada ne kadar olmuşki ömrü mutluluğun...
Gözlerimdeki ışıltıyı yitirdim,yaşama sevincimi,umutlarımı,sitemlerimi,beklent ilerimi yitirdim..
Kendimi yitirdim sensizlikte..

Her sabah yeni bir role hazırlanıyorum,sahneye çıkacakmışım gibi..
Bana en yakışan rengi giyiniyorum mavi..
Gülümsüyorum...Kıyametler kopuyor içimde..

Barış zamanında yaşadım en büyük harpleri..
Fırtınalarda kaç gemi batırdım..
Aşıklara bakmıyorum artık,içimden bir şeyler kopuyor sanki..
Yorumlayamadığım rengarenk bir tabloya bakar gibi oluyorum..
Bu mutluluk resimleri gerçekmi???Hepsi sahtemi...
İnanmıyorum artık,inanamıyorum.
Yaşadığım sürece gerçekti...

Oysa şimdi...
Gece olunca kaldır başını bak gökyüzüne...
Kaç bakışım kaldı orada,yada kaç sabah doğan güneşe dokundum sen diye..
Ben seni oralarda aradım..
Her zaman bulabileceğim ama asla seni göremeyeceğim yerlerde...

Sensizlik böyle birşey işte...
Ben tükeniyorum,hasretler çoğaldıkça.....

öyle zor ki özlemek,
varlığını bilipte seni kaybetmek ve sana ulaşamamak..
aklıma düştüğün zaman gözümde iki damla yaşla hem sana kızıyorum,hem kendime.
yine de seni affetmek istiyorum.
nedense sana hiç dayanamıyorum.
ve;bunu sende biliyorsun.
nedense sana hiç dayanamıyorum.
bende kalan tatlı son bakışın aklıma geldikce içimin titremesini tahmin bile edemezsin.
bu ayrılığın bana verdiği yalnızlığı,bana verdiği özlemi sana anlatmak için seninle yeniden beraber olmam lazım.
sen bilir misin ki;sensiz yaşamanın uçurumlar kadar derin olduğunu.
okyanusun ortasındaki yalnız adalar gibiyim.
o yalnızlığı paylaşmak için dalgaların taşlara vurduğu sesleri dinlemek ve seni hayal etmek yeterli.
işte;dalgalar nasıl geri geri çekilip geldiği yere dönüyorsa,sende içimde hep öylesin ve öyle kalacaksın....

hayal etmek yaşamanın yarısıdır.onun için bu hayal hep benimle kalacak.
hayalimin en tatlı yanı sensin.
sen sensiz olmadın ki hayalimi tahmin bile edemezsin....
bir çift lafla sana anlatamam bende nasıl kaldın,nasıl yaşıyorsun...
__________________

Dur, burayı iyi dinle;
birkez daha söylüyorum ve son kez..
Seni seviyorum..



Artık gitme demeyeceğim, zaten iyice hazırsın bu sefer.
Herşeyi yanında götür; anılarımızı, umutlarımızı, sevgimi de al belki lâzım olur.
Tek kelime etmesem diyorum, ama etmeliyim, sana bilmediğin bir şeyden
bahsetmeliyim; kendimden. Evet, onca zaman tanıdığını sandığın benden.
Hırçın yanımı gördün daha çok, oysa öyle uysal bir çocukmuşum ki.
Neydi beni zaman zaman hoyrat yapan?
Sanırım, düşünmedin.
Birini ayrı tutsam da renklerin hepsini sevdim, mevsimleri de.
Aslında çok şey var sevdiğim,
kavgalar ve savaşlar dışında bir de niye olursa olsun
vedalaşma anları,
İsterdim ki uyumlu halimi yaşasaydın daima ama bana hep vurgun
saatlerinde geldin, ya da sen vurdun.
Uzaklara bakardım uysal çocukluğumda içimde dolmayan derin boşluğumla,
denizden gelecek bir gemi bekledim durdum,
sonra yıldızlara baktım yıllarca ve sen sandığım bir yıldıza.
Kadınlar, erkekler, çocuklar ve şehirler tanıdım, çoğunu da sevdim.
Aşklarım da oldu, hem de uğruna ölebileceğim aşklar, ama en çok seni sevdim.
Ve şimdi gidiyorsun, evet git içimdeki melek sana dua edecek.
Sanırım kahrolmayacağım bu veda sahnesine - senin baban öldü mü?
Bu gidiş ölümden beter olamaz.
Hangisi doğru bilmiyorum,
Seni uğurlayıp öylece kalmak mı?
Yoksa, benim uyumamı bekleyip gitmen, benim de sensiz sabaha uyanmam mı?
Bence şimdi git, hayır gitme! Yani git de önce üstümü ört,
ben uzanayım şöyle, ışığı kapat ve git.
Hayır hayır gitme!
Yani git de ışığı yak git, ben karanlıktan korkuyorum da!
Hem sensizlik hem karanlık bu kadarı fazla.
Üstümü de örtme bu şevkat de fazla, ışıkların hepsi açık olsun.
İçim burkuluyor sen nasıl gidersen git.
Dur, burayı iyi dinle; birkez daha söylüyorum ve son kez.
Seni seviyorum.
Sen giderken ben içimden haykıracağım 'kusursuz bir aşktı bu' diye.
Kusursuz bir aşktı benim sana büyüttüğüm sen ne yaşadın bilmiyorum...
Yine de tanıdı gönlüm yaşadı
Bir kusursuz aşk büyüttüm sana pişman değilim

Her akşam vaktinde bu gönül üzülür
Hüzünle dolar seni düşünür
Şimdi çok uzakta kimbilir neredesin
Geri dön ya da dönme ben sendeyim.

Sen artık benken,ben daha çok sen;sen olduğumu unuttuğum anda, kendimi orada unutuşumu fark etmemişim o an, o kapıyı son kapatışımda...

Şimdi gecenin karanlığında içimdeki rahatsızlığa alışma çabasındayım. Tüm alışma çabalarımda olduğu gibi, bunda da zorlanıyorum. Ama çaresizliğin ne olduğunu öyle iyi öğrendim ki bunlar eskisi gibi şaşırtmıyor beni..

Yağmurun soğuk nefesini içimde hissediyorum artık ve hayatın her renginde zor bir yol görüyorum.

Yaşadığım şehirde senin nefesin, yürüdüğüm her sokakta senle yaşananlardan bir parça var sensizlik şehrinin sessiz sokaklarındaki soğuk kaldırımlarında..

Unutuluyorsun,bırakıyorum sensizliği ve sana olan sensizlik hasretini anlayacağın artık senle olmaktan korkuyorum.

Bu korkuyla çekiliyorum ağır kokan ve karanlık odama.
Bu akşamüstü yine gidiyorum geçmişimin sonsuz açıklarına.
Senin yokluğuna alıştığım,tekrar tekrar ağ atarak seni arayacağım sonu olmayan zifiri bir karanlığa...

Benim şiddetim artsa da günden güne, dilim konuşmaz oldu sustum sadece..

Benim için kaçınılmaz yollara, senin içinse yarınsız uzaklıklara bir adım daha yaklaştırdı hayat beni...

Masal bitti. Bıraktım artık bu şehri... Bilinmezlik oyununun içinde saklı aslında atılacağını hep bildiğim o son adımı attım. Dönüşü olmayan bir yola girdim..

Sen uzakta kal...

Artık sana bağlanmak ardımdaki çığlıklarımın dipsiz uçurumlarında kaldı..

İçimdeki bu hissi azaltamayacağımı, içimden çıkaramayacağımı biliyorum. Biliyorum sessiz çığlıklarım içimde kalacak ve asla dışarı çıkmayacak çıkamayacak..

İçimde kırılan bir ben kaldı sadece. Geceler çok sessiz, gündüzlerse çok soğuk...

Avaz avaz susuyorum, sessiz sessiz çığlıklar atıyorum bu gece kendi kendime. Her şey ters dönüyor ama ben yırtıp atıyorum bir sevdaya yazdığım seni, tükenircesine kapatıyorum tüm benliğimi sana...


Sakla yamalarımı kalbim ve yürü.. Arkana bakma...

Yine kendimle sonsuz bir savaşın içine girdim
ßirkez daha aşka küskünlüğümü haykırmak istiorum
Ama olmuyor...
Olmuyor işte yapamıorum..
Yine sensizliğe yenik düşüyorum...
ßir yanım haykır diyor..ßir yanım unut...
Aslında kendimde biliorum yine olmayacağını
Yine boşuna haykırmak için güçsüz olduğumu...
Ama deli yüreğime engel olamıorum işte...
Yalnızlıkmıydı benim istediğim yoksa senmiydin??
ßilemiorum...
ßelkide benim için en iyisi yalnızlıktı..
Hayır...Hayır..
Tam olarak istediğim yalnızlıkta değil aslında
€vet..€vet yalnızlık değil sensizlikti benim istediğim...
Ama bir türlü olmadı işte...
Ne yalnız kalabildim ne de sensiz...
€n sonunda anladım;
Hayal gözlüm sensiz olmaz...!!!



__________

Ey Sevgili..
Bu gecede yazacağım seni,
Nemli gözlerimle Buğulu gecenin kederden çatlamış Köhne defterine.
Bırak ay kıskansın, Yıldızlar ağlaşsın gecenin kuzeyinde,
Şafak teninde sökene kadar yazacağım seni geceye,
Öyle kuralsızca, mısraları katledercesine…
Lügat çaresiz kalacak hislerimi telafüz etmeye,
Dirilecek Ölü düşler sersem sabahın geceye kapanan gözlerinde
Ürperecek ölüm Her imkansızım deyişimde...

basit yasayacaksin. basit
mesela susayinca su icecek kadar basit...
dort cikacak, ikiyi ikiyle carptiginda.
tek dugmesi olacak elindeki cihazin;
tek bir dugme, tek bir cumle gibi...
sevince lafi dolandirmadan soyledigin
'seni seviyorum' gibi.
basit bir opucuk yetecek sana...
basit, sicak bir opucuk;
ve o opucukle dolacak tum gunlerin,
tum duslerin.
o opucuk icin yapacaksin hayatinin kavgasini,
opucuk icin yiyeceksin hayatinin dayagini.
kabak cekirdegi verecek sana
rakamlarin veremedigi mutlulugu.
el yazisiyla yazilmis egri bugru bir mektup olacak
en degerli kagidin -hep yaninda tasidigin, atmaya kiyamadigin.
iki harekette giyiniverecek,
iki harekette soyunuvereceksin.
kisacik olacak uyanman,
ve yola cikman arasinda gecen sure;
kisacik olacak sicacik kollara dolanman ve
yolculuklara cikman arasinda gecen sure.
kendin bile anlayabileceksin yazdiklarini;
bakislarin bile anlatabilecek kendini.
beklentilerin de basit olacak:
kaf dagi'nin onunde bekleyecek mutluluklar.
bir islikta bulabileceksin en uzun dostluk romanini;
ya da bir damla gozyasi yasatacak sana en ucuz
ask romanini.
pankreasinin sagligina dua edeceksin
kapatirken gozlerini.
zafer isareti yapacaksin tuvaletten cikarken.
bir kasarli tost olacak aradigin
nasil oturacagini
bilemedigin sofrada,
parmaklarin en kiymetli catalin.
yine, ayni parmaklar cozecek en karmasik
denklemleri.
iskender'in kilici duracak avukat rehberinin yaninda.
bir filarmoni orkestrasi veremeyecek sana
kontrplak bir gitarda dogru basilmis bir 'fa diyez'in
mutlulugunu.
makyaji ilk 'a' sina kadar bilmen yetecek.
temizlik kokacak en pahali parfumun.
'bilmiyorum' diyebileceksin bilmediginde ve
cok normal olacak 'onu da' bilemeyisin.
tek dereden su getirmen yetecek,
bir 'istemiyorum' diyebilmeye,
ne durdugu fark etmeyecek abanin altinda.
saatin, sadece saati gosterecek,
telefonunu sadece telefon etmek icin kullanacaksin,
kucuk bir not defteri olacak 'bilgini' en hizli 'sayan'.
basit yasayacaksin, basit.
sanki yasamin bir gun sona erecekmis gibi
basit...
__________________

Şimdi Uzaklardasın
Duygularım öksüzsevdam yetim kaldı
Yıldızlar kayıyor
Bu uzun ve karanlık gecelerde
Benden kopan yıldız gibi, uzaklarda
Şimdi uzaklardasın
Aşk bahçemin kırmızı gülleri soldu
Yoksulum artık sevdadan yana sevgilim
Şafağa dikmiştim aşkımı sevdamı
Güneş askıda kaldı yarınlarıma sevdiğim
Şimdi uzaklardasınn
Hüzün veriyor bu yalnızlık bana
Gülüşlerin düşüyor aklıma
Vuruyor yine hayalin en acımasız bir edayla
Şimdi uzaklardasın
Bayramımı yitirdim, yıldızım kayboldu
Duygularımı kimsecikler taramıyor sevgdiğim
Yaşam bahçesinde sussuz ve katıksız kaldım aşktan yana
Bildiğim tek şey seni çok özlediğim
Ve Ölümle bir dostluktur bende gelişen
Senden uzaklarda
VE ŞİMDİ UZAKLARDASIN SEVDİĞİM

beni mektupsuz BIRAKMA



Gittiğin yerde çok kalma
Ne olur tez gel
Bilirsin yalnızlıktan korkarım
Beni mektupsuz bırakma

Her gurbet bana bir ölüm
Ayrılık ölümden de beter zulüm
Bana birkaç satırı çok görme,ne olur
Beni mektupsuz bırakma

Ayrılıklar sevgimizi azaltmasın
Uzaklar beni unutturmasın
Gözden ıraksın gönüldende ırak olma
Beni mektupsuz bırakma
__________________