Biz) Olamadık

Zamanımız kalmadı
(biz) li günlere
Artık sadece
Sen
Ve
Ben
Kaldık
(biz) olamadık bir türlü
Yalvarmama rağmen
Adamlığıma bakmadan.
Olamadık
(biz) olamadık
Sen
Ben
Kaldık koca şehirde
Aynı kaldırımlarda yürüdük,
Farklı zamanların
Aynı düşleriydi belki el ele
Ne mutlu baktık
Martıların üzerimizde uçuşmalarına
Her şey iyiydi de
(biz) olamadık
Sen
Ben
Kaldık
Şehrin,
Herhangi bir yerinde
Hep (biz) olmayı hayal ettiğimiz
Düşlerinde
Yazık
Çok yazık
Bir aile olamadık seninle




Oysa
Ne çok istemiştim biz olmayı
__________________

Biz ayrılmadık
Daha da fazla bağladı
Bu gizemli sevda bizi

Biz ayrılmadık
Ayrılsak her akşam hayalin
Gelmezdi başucuma
Mektuplarındaki koku silinirdi

Biz ayrılmadık
Daha bi tutkunum sana şimdi
Şafaksız bir asker
Müebbet bir mahpus gibi

Biz ayrılmadık
Gizemli bir masalın kahramanlarıydık
Masal erken bitti
Biz kavuşamadık.. ...
__________________

Vazgeçtiğimsin...

seversin....
yüreğine sığdıramazsın

dolar taşar

o taştıkça sen sımsıkı sarılırsın sevdana.....

gün gelir şımarır yüreğindeki meçhul

acı sözler hakkındır der

nasıl olsa delice sevdalısın ya bana

ne yapsam

ne desem

sen susacak

sen susacak

susacaksın

istersem elimin tersinde duracak

istersem dizimin dibinde biteceksin

sensin bana sevdalı

ben ise yalnızca belalın

der....ve tahtına oturur

mağrur ve dik başıyla

ve bilmez ki

artık gitmeye hazırlanıyordur sevdalı

tahtında hep yalnız kalacaksın

başın önüne düşecek

dizlerinin dibinde bakışlarıma hasret kalacak

ve sen sevda sarayına

senin için yanıp tutuşan bir tek yürek bulamayacaksın

haketmedin.....

acı sözlerin yarenin olsun şimdi

artık yalnızca

vazgeçtiğimsin.....

yüreğimde zerresi kalmayan şımarık sevdam...

Dikenlerin kanatır yüreğimi
Saplanır hain bir bıçak en derinime
Yoksa sen benim için bir hayal miydin?
Kendi kendime kurduğum bir düşten mi ibarettin?
Kaybolmuşken sonsuzlığun kıyısında
Tutup ellerimden kimse yokken yanımda
Sen değil miydin çıkarıp karanlıklardan beni
Götüren içindeki o en saf aydınlığa
Kelimeler anlamını yitirdi artık bende
Hiçbir söz tarif edemiyor kalbimin yalnızlığını
Ve süzülüyorsun o an gözlerimden
Akıyorsun yüreğimden
Karışıp karanlığa gidiyorsun
Ama içimde bitmiyorsun...

yüreğimin duvarları arasında kefenledim düşlerimi.

artık paylaşacak birşey kalmadığını bilmek o kadar acıttı ki beni. belki de bu yüzden keyifsiz kelimelerim.

belki de bu yüzden ilk defa mektup yazıyorum.
sahiplen...

beni anlamak zordu, çözemedim kendimi.
çözsem, sana kalmayacaktı anlamsızlıklar. beklediğim ne idi? bu bile yanıtsız bir soruydu sanırım...

hicran düşüyor geceye denizin karasından.
denize en çok ben kara kattım.
sense kül...
neyse, karıştırmayalım karayı külü...

kalmıyor birşey arkamda ben giderken. senden aldıklarım olsaydı da onları bıraksaydım sana. kurumuş papatyalardan, kokusu hala saklı bir taç yapsaydın da bana, zarfın içine onu da koysaydım. ama yok, yok işte...

sakladım seni içimde.

senden izin almadım ama aldım seni ve gidiyorum.

bir de gölgeler geliyor peşim sıra. hangisi aslım o da yanıtsız... ben, ben galiba dayanamıyorum artık... yok, bu öyle her zamankinden değil.

keyifsiz bir gecede, söyleneekleri söylemeleri beceremeyip, ardımdan dualar okunarak gidiyorum...

gel de toprak at üzerime...

yorgunsan ve kolun ağrıyorsa eğer, bana yaşamak için bir neden söyle..

ben giderken çaresiz, hasret olmasın yüreğine...

Ne şiirlerim oldu...
Ne duygular aktı satırlara...
Hep sen dolu, çoğunlukla sana sevdalar biriktiren
Bazen de hüzün dolu,karamsarlıklara teslim olmuş
Ne şiirlerim oldu...
Hepsine güzellik kattın
Güzelliğini anlatmamda kelimeler yetersiz kalmıştı her zaman
Gülüşünü,masum yüzünü,sevimliliğini nasıl anlatabilirim ki zaten
Bu belki de hayranlıktı...
Bir de keşke tanıyabilsem seni
Güzel,masum yüreğini anlatabilsem şiirlerimde..

Bilmiyorum, okuyor musun şiirlerimi?
Okuduğuna dair umudum var
Belki ben uyduruyorum;
Belki de okumanı istediğimden bu umudum.

Ne hüzünlü gecelerim oldu ama hepsi senle doluydu
Bilmem senin de aklına geldiğim oldu mu?
Bir şeyi bilmemek ne kadar kötü
Aslında bilmemekten daha zor olan öğrenememek.

Ama unutma ki;
Sen duymuyorsun diye sesim yok olmaz
Sen görmüyorsun diye gözlerim rengini yitirmez
Sen bilmiyorsun diye duygularım kaybolmaz
Ama hoşlanmıyorsan hiçbir şey yapılamaz
Çünkü göz,burun,yüz,tip değişmez
Zevkler de herkes özgürdür, zorlanamaz.
Ve inanmıyorsan sevgime de ve bana da, hiçbir şey yapılamaz
En çok acı çektiren bu olur bana,
Ne sevmemen, ne hoşlanmaman bu kadar acıtmaz yüreğimi!

Sessizliğimin son sesiydi bu
İkinci bir emre kadar sessizliğim susmuştur
Ama bu susuş sana hayran bir susuştur

Bir gün, gözlerim gözlerindeyken gerçekleri öğreneceğiz ikimiz de.
İnanıyorum,istiyorum,umuyorum,hayal ediyorum...
Bu hayalle yaşayacağım belki karanlıkta,belki hüzünlü ama olabildiğine sevdalı...
__________________

Seni sevip hissetmem için seni sahiplenmem gerekmiyor artık. Yanımda olmasan da seni hissediyorum, seni hissettiğim kadar seninle oluyorum; baştan başa sen oluyorum..

İlk kez acı çekmeden özlüyorum seni… Sen benim değilmişsin, bunu en çok yalnızlığımda anlıyorum… Sen, seni üzen duyguları, kendi karanlığını seviyorsun.. Sen, seni sevenleri sevemiyorsun.. Sen imkansızlığı seviyorsun, ve imkansızlığın sana çektirdiği acıları.. Oysa hayat bu değil.. Sevmek bu değil..

Sen asla birinin sahipleneceği olamazsın, izin vermezsin.. Ve asla sahiplenemezsin birini.. Senin sahiplendiğin yalnızca kendi korkuların, büyüttüğün yalnızlığın.. O derin kimsesizliğin... Bana bulaştırdığın kimsesizliğin.. Sevgi nasıl bulaşıcı ise hüzün ve nefrette öyle bulaşıcı.. Şimdi kendimde senin izlerini taşıdığımı görüyorum. Senin karanlıklarında yüzüyorum. Ne kadar kendime kaçsam o kadar seni buluyorum... Ve her seferinde senin boşluğundan çaresiz kendime, kendi çaresizliklerime dönüyorum..

Sen beni unutmak için savruldukça, bende seni unutmak için kendi acılarıma alışmaya çalışıyorum...

Sen şimdi o sahte öykülerinde ara yalnızlığını.. Ancak hayat sahte öykülerde değil, yüzleşmekten kaçtığın gerçeklerde.. Senin gerçeklerin kaçtığın yaşamında; güçsüz yanlarında, öfkende, sevinçlerinde, geçmişinde, baştan başa kendinde.. Korktuğun yaşama dokunuşlarında, duygularında... Bir kez olsun gir kendi gerçeklerinin ve yenilgilerinin arasına.. Ve gör kendini yüreğinin aynasında...

Seni sensiz sevmeye öyle alıştım ki.. Artık sensizliği sana tercih eder oldu kalbim.. Yarattığım masalımsı kahramanımın yerine kimseyi koyamaz oldu kalbim.. Ne zaman biri bana açsa yüreğini, o derin yaralarım açılıyor önüme.. Beni bırakıp gittiğinde oluşan yaralar hala kanıyor.

Yalnızlık!
Yaramsın!
Çıkamadığım duvarlarına kanımı akıttığımsın..
Ciğerime ölümümü üfleyen sigaramsın..
Uyanamadığım kabusum..
Alnımdaki iki çizgi..
Gözümde gittikce siyahlaşan bakış..
Islak avuçlarımda titreyen BUGÜNÜMSÜN!
Yalnızlık!
Yaramsın!
Yaramı kanatansın!....
...
Yalnızlık..
Bir yandan tercihim..
Öbür yandan ahımsın..
İnsanlığımı zorlayan..
Nefretimi telkin eden akranımsın..
İnceden inceye bir öLüş var,yazLıktan gebe kaLan...
Yaramı dürtüp dürtüp kanatanımsın..
...
Yaz karanlığım..
Yaz yaramın kanıyla,yaz yaralandığıma...
Yaz yalnızlığımı...
Devir sırtıma bir kış gecesini..
Yağdır ellerindeki nasırları rüyalarıma..
Yaz karanlığım..!
Yaz acımadan..
Lanet oku tükürükler saçarak..
Akıt bir damla kanımı topraga..
Yaz karanlığım..
Yaz..
Boş durmasın sol elin..
Yarama tuz bas...
...
Bir haykırıştır yalnızlıgım,hepinizmi sağırsınız..?
Haykırmak istiyorum dagların zirvesinde..
Haykırmak istiyorum bos kumsallarda..
Haykırmak istiyorum tek kalabildigim her yerde..
Yasamak istiyorum oralarda huzur içinde..
Son nefesimi verene dek..
Benden baska kimse olmadıgı için yalnız kaldıgımı bilerek...
Yalnız ve kimsesiz...!
__________________

Yarım Saat
Hiç benim olmadın, olacağın da
yok sanırım. Bir iki söz, bir yanaşma
Dün bardaki gibi - o kadar.
evet, acı bir şey bu. Ama biz sanata hizmet edenler
kimi zaman beyindeki gerilimle
Neredeyse tensel bir haz dulabiliriz
Kuşkusuz kısa bir süre.
İşte dün barda böylece-
Güzel yardımıyla alklün-
Cinsellikle dopdolu bir yarım saat geçirdim.
Sanırım anladın halimi
Ve biraz daha kaldın yanımda bilerek.
Gerekliydi bu. Çünkü bütün düşgücüne, alkolün
büyüsüne rağmen
Senin dudaklarını da göreliydim
Yanımda olsun istiyordum gövden

ET BENİ YÜREĞİM

Affet beni yüreğim…
Açtırdım kapılarını seni sevmeyene,derinlerdeki güzellikleri
görmeyene…Sevgisizliklerine hapsettim seni…
Affet beni gözlerim…
Sana bakmayan gözlerin esiri etti.Gülerken saçtığın ışığını zindana
çevirdim…
Affet beni dizlerim…
Gelmez yarin yolunda beklettim.Ayakta durmaya dermansız ettim.
Affet beni sözlerim…
Her acı sözü yutup;hep tatlı sözler söylettim.Zehir sözlere sevgi sözlerimi
ziyan ettim…
Affet beni kollarım…
Seni sarmayan kollara her daim açık beklettim.
Gelmeyince zalim yar,sevdalara seni açmamaya yeminler ettim…
Affet beni gülüşlerim…Yalancı gülmelere kanıp gönülden gülmelerimle
karşılık verdirdim.Yüreğimi ağlattılar sen yine de gülmeye devam ettin…
Affet beni ellerim…
Uzanmaz elleri tutmanı,hiç bırakmamanı senden bekledim.Bomboş kalınca üşüdün
soğukluğun yüreğime işlettin…
Affet beni Yarabbim…
Verdiğin bu canın hakkını veremedim…
Yüreğimi bir kulun yaralamasına,gözlerimi ağlatmasına,Kollarımı bağlatmasına
izin verdim…
Affet beni yarabbim O’nu çok sevdim….
Doğru zamanlarda yanlış insanlara,yanlış zamanlarda doğru insanlara mahkum
oldu bu yürek…
Belki doğruyu görmeye yetmedi gözlerim.Belki de yanlışı silmeye yüreğim…
”ANLADIM ANLADIM BİTSİN ANLADIM BENİM DEGİLSİN ANLADIM GÖNLÜN SEVİNSİN OLAMAYIZ SENLE GAYRI YOLUMUZ EZELDEN AYRI ANLADIM YARİM DEGİLSİN ARTIKKK…”
__________________

Adı: Gül

Gülü vurmuşlar Gül Sokağı’nda,
Uzanmış üç adım yatıyordu gül...

Bir adam usulca bir uçuruma,
"Sevi için" deyip atıyordu gül...

Ve bir kız kanatıp hüznü boyuna,
Hepten sevgisizlere satıyordu gül...

Gülü vurmuşlar Gül Sokağı’nda,
Uzanmış üç adım yatıyordu gül...
__________________
Ayrılığın Yüreği

Sessiz sedasız yaşayan bir ayrık otuydu Orta Anadolu’da
Kıtlıktan önce.
En küçük bir şeyden coşardı
Mesela bir kuş uçmasın Kızılırmak ‘a doğru
Köklerine su yürümüş gibi sevinirdi.
Bir bulut geçsin üstünden
Ayrılıktan çıkardı.
Dünyayı, derdi, dünyayı
Hiçbir şeylere değişmem.

Şimdi yaşamak istemiyor.
__________________

UMUT BUNUN ADI

Umut bunun adı umut sevgilim
Saçlarının omzuna değişi gibi
Yanağında gamzenin yayılışı
Dilinin türküler söyleyişi gibi.



Bakışlarının semada salınışı yani
Yani gözlerinin okyanuslaşması
Ellerinin çiçeklere dokunuşu yani
Pınarın güneşte buharlaşması.



Zemheride tenimize değen nefesin
Temmuz sıcağında serinlik yani
Issız dağ başlarında neşeli sesin
Şu sığ denizlerde derinlik yani.



Sanki kavuşmanın tılsımlı tadı
Susuz dudaklara zemzem servisi
Hasret alerji yapmış ciğerlere
Soluğun oksijenin ta kendisi.



Ve sanki son nefeste iman gibisin
Dudağıma pamukla sürülen su..
Balayı gecesinde bir güveyinin
Gelin kucağında ilk uykusu..



Umut bunun adı umut sevgilim
Unutmaya kurulan sehpa bir nevi
Biliyorsun ben sihirbaz değilim
Seninle bu alem bir sihir evi...
__________________