Tut ellerimi
Sakın bırakma
Ağlarsam
Sana sarılıp
Silme gözyaşlarımı
Bağırmaya
haykırmaya çalışırsam sana olan sevgimi
sakın susturmaya çalışma

N'olur sarıl
Çözme kollarını YASAK KELİME
Sımsıkı sarıl sadece
Sakın susma
Nefesini esirgeme tenimden

Nasıl
Dalganın denize
Yağmurun buluta
Renklerin güneşe ihtiyacı varsa
Benim de sana...

Seni duysam esen rüzgarda,
Seni görsem gece mehtapta,
Seni hissetsem ruhumda,
Beni sever misin?

Seni sevsem çılgınca, ölesiye,
Seni yaşasam tüm ömrümce,
Seni hatırlasam her gece,
Yine güler misin?

Ağlasam dursam her akşam,
Kendimi içkilere vursam,
Sabahlara karar uyumasam,
Geri döner misin?

Tüm çiçekleri sersem toprağına,
Her gün gelip görsem kabrini,
Mezarından ayrılmasam hiç,
Bana döner misin?
__________________

Ben çekiLiyorum.. Hayat... Ziyade oLsun Sana...


Kaçıncı yanılışım bu !
Bir tekneye atlayıp da denizin , o en erişilmezin ortasında kaçıncı yalnız bırakılışım !
Gücüm yok
Taakatim yok alıp da elime kürekleri çekecek
Çekip de kürekleri geri dönecek !



Böyle biçare , böyle yalnız , böyle ıssız .....
Kaldım daha önce de evet ve ama bu hani tamda tamam derken bir kere daha işte !
Heveslerim , umutlarım , tüm mutluluklarım alındı yine ellerimden
Çalan kim !
Kapıp kaçan kim
Koşsanıza peşinden , yakalasanıza !


Kaybettim ruhumu , hükümsüzdür yazdım yüreğime kalın puntolarla , görüdünüz mü..


Düşününce şimdi nasıl da zor geliyor , hayat boyu süreceğini bildiğim o mahkeme kapısından girmek içeri
Hakkımı aramaya kalkmak hiç bitmeyecek bir kitabın ön sözü olarak kalmak olacak , biliyorum !
Önsöz okunacak , sırası geçecek ama kitap hiç bitmeyecek !

Biliyorum
Yaşadım çünkü !
O giriş paragrafındaki en afilli cümle oldum daha öncede
Anlayarak okumak , okuduğunu anlamak öğretildi bana , girdiğim bütün türkçe derslerinde


Ahhh çocukluğum
Ahhh kanayan dizlerim
Fasülyedenmiş verdiğin acı , yüreğim kanıyor artık ,
Bilir misiniz acısını


Hepiniz mi kaçırdınız dersleri söyleyin !
Hep birlikte mi kaçtınız okuldan anlatın !
Nerdeydi aklım

Kocaman bir sınıfın içinde , kahverengi bir sıranın üstünde , dev gibi bir yalnızlıkla oturuyorken kimdi gözlerimi kapatan , görmeyeyim diye daha en başından en sonunu !
Toplayıp da gücümü atabilseydim üstümdeki o karabasanı , görebilirdim şimdiki bu eşsiz yalnızlık senfonisinin ilk parçalarının yapa boza nasıl bitirmeye başlandığını taa o zamanlar

Uzun cümlelerden sıkıldım !

İçerimdeki sızıyı kalabalık kelimeler eylemleriyle çoğaltmaktan yoruldum !

İçinden çıkamadığım bu kuyudan , çıkmak için güç aldığım her elin terkinden usandım !


Demiş ya kim dediyse işte ;
-Herkes Hakettiğini Yaşar-


Ağzımın payını aldım
Hakkımı da
Mavi ütopyalarım iç ceplerimde ....


Ben çekiliyorum..

Hayat..

Ziyade olsun sana !!!!!!
__________________

Sakin göllerin kuğusuyduk,
Salınarak suyun yanağında.
Ve okşayarak nilüfer saçlarını gecenin.
Sonumuzun adım-adım
Yaklaştığını görürdük...

Yarılan ekmeğin buğusuyduk;
Paylaşılan zeytin tanesinin,
Yüzümüze saldıran yağmur avanesinin.
Biz hep üşüyen burnumuzu
Avucumuzda hohlayarak yürürdük.

Hiçbir hesabımız yoktu kimseyle.
Hiçbir aykırı yanımız,
Hiçbir yalanımız...
Gözüm yaşarıyor,
Yüreğim kanıyor...
Olmasaydı sonumuz böyle!..

Biri, saksımızı çiğneyip gitti.
Biri, duvarları yıktı,
Camları kırdı,
Fırtına gelip aramıza serildi.
Biri, milyon kere çoğaltıp hüzünleri
Herşeyi kötüledi,
Bizi yaraladı...

Biri şarabımızı döktü,
Soğanımızı çaldı.
Biri, hiç yoktan vurdu,
Kafeste kuşumuzu!
Ciğerim yanıyor,
Yüreğim kanıyor...
Solmasaydı gülümüz böyle!.

Dağlarda çoban ateşiydik,
Sarmalayarak acı bir sevda masalını
Ve hıçkırarak
Hırçın rüzgarların kavalını...
Namlunun, bağrımıza
Sinsice sokulduğunu bilirdik...

Ceylanın pınara inişiydik,
Vedalaşan birkaç damla gözyaşının;
Tenine kan bulaşan
O masum çakıl taşının...
Oysa biz dualarımızda hep
Birbirimizden daha önce
Ölmeyi dilerdik...

Bazı sorumluluklarımız vardı,
Hayata ilişkin.
Bazı basit sorularımız,
Anlaşılır bazı sorunlarımız...
Göğsüm daralıyor,
Yüreğim kanıyor...
İncinmeseydi gençliğimiz böyle...

Birer yolcuyduk,
Aynı ormanda kaybolmuş.
Aynı çıtırtıyla ürperen birer serçe.
Hep aynı kaderde buluşurduk
Sevmeye tutuklu gibi...

Birer tomurcuktuk hayatın kollarında.
Birer çiğ damlasıydık,
Bahar sabahında,
Gül yaprağında...
Dedim ya,
Hiç yoktan susturuldu şarkımız!
Yüreğim kanıyor,
Yüreğim kanıyor...
Bitmeseydi öykümüz böyle!..
__________________

Seni Seviyorum Çünkü
Adını duyduğumda titriyorum.
İçimdeki sevda telleri titriyor
Eriyorum su olup akacağım sanki
Su olsam da sana akmak için yol bulurum ben
Ayaklarının dibine göl olurum
Sen bu aşk suyu ile yıkanırsın
Seni düşünmediğim tek bir an yok bile
Senin hasretine tutsak oluyorum
Hasret dedim de,seni özlemenin
bu kadar zor olacağını bilmezdim.
Bir sarmaşığa dönüşüyor hasretin,
bedenimi sarıyor.
Hasretten şikayet etsem de aldırma sen
Kavuştuğumuzda yaşadığım bahtiyarlık
kötü olan ne varsa hepsini silip atıyor.

Seni Seviyorum Çünkü
Yanındayken dört mevsim bahar oluyorum
Seni o baharın en nadide çiçeği yapıyorum
Buram buram çiçek açıyorsun yüreğimde.
Kokunla başımı döndürüyorsun
Bir bahardan diğerine uzanırken zaman
sensizliği aklıma bile getirmek istemiyorum.
Çiçek dedim ya, Bir çiçek adı verseydim sana
papatya olurdun Tomurcuklarıyla dünyaya, insanlara
baharın geldiğini müjdeleyen papatya
iddiasız ama güzel,güzel ama kibirsiz

Seni Seviyorum Çünkü
Sana baktıkça kendimi hiç keşfedilmemiş
bir kıtanın topraklarında buluyorum
Adım adım dolaşıyorum seni
Sana ait ne varsa öğrenmek istiyorum
Keşfetmeye aç bir kaşifim ben
Ancak senin topraklarında doyuyorum hayata
Sana her gün yeniden aşık oluyorum
Bu aşka ben bile şaşıyorum
Ama şaşkınlığım beni mutlu ediyor

Seni Seviyorum Çünkü
Her sabah kalktığımda bir günü daha
seninle geçirecek olmanın mutluluğunu
yaşatıyorsun bana Ben güne seninle başlıyorum
ve her gün hayatı yeniden keşfediyorum
Gök kuşağının her tonunu gölgede bırakan
en parlak renksin sen Her şey senin rengini taşıyor
benim için ancak o zaman anlamlı oluyorsun

Seni Seviyorum Çünkü
Soğuk günlerde içimi ısıtan ceketimsin
Sıcak günlerde ise ferahlık veren kuzey rüzgarı
İliklerime işleyerek esiyorsun
Her şeyde sen varsın.Nasıl olmayacaksın ki
sanki sen doğduğumdan beri içimdeydin
Yüreğimin en derin köşesinde idin
Sanki ortaya çıkmak için beni bekliyordun
Ve ben orada olduğunu fark edince
hak ettiğin yere çıkardım seni

Seni Seviyorum Çünkü
Hep benimlesin.Seni görmem için yüzüne
bakmam gerekmiyor.Gözümü kapatsam oradasın
Gördüğüm her sima aslında sensin.
Gözlerinin içindeki binlerce yıldız
gecenin karanlığını delip geçiyor
Sen bana bakarken ben kendimi
yıldızlara bakıyor gibi hissediyorum
O yıldızların parlaklığında kaybediyorum
kendimi.Gözlerim kamaşıyor ama şikayetçi değilim
aydınlığından.Güneş doğmasa,yıldızlar kaybolmasa diyorum
Ama biliyorum ki güneşimde sen olacaksın gecenin sonunda.
Bu kez daha parlak ve aydınlık çıkacaksın karşıma

Seni Seviyorum Çünkü
Saçların ellerimin arasında kayıp giderken
dünyadaki cenneti bulmuş gibi hissediyorum kendimi
Her gülümseyişin içime yeniden yaşama sevinci dolduruyor.
Her gülümseyişin karamsarlığı yıkıyor,mutsuzluğu parçalıyor
Seni seviyorum çünkü,seni sevmeyi,sana dokunmayı,
seni dinlemeyi,sana bakmayı, seni koklamayı.
seninle paylaşmayı seviyorum.
Seni sen olduğun için seviyorum

Seni Seviyorum Çünkü
Seni sevdiğimi anlatmaya çalışırken
ne kadar çaresiz olduğumu da görüyorum
Her sözcükten sonra durup tekrar düşünüyorum
Seni yeterince anlatabildim mi diye
Biliyorum ki yetmeyecek.Bu kadar sözcükten
sonra bile sana sevgimi anlatamamış olacağım
SÖZCÜKLERİN BİTTİĞİ YERDE GÖZLERİME BAK
ONLAR BU SEVGİYİ ÇOK DAHA İYİ ANLATACAKTIR SANA

Gözlerinde kilitliyim ben
Sense yüreğimde mühürlüsün
En yalnız zamanlarımda sana açıyorum
Gözlerimin ışığını sende görüyorum
Hep parlıyor gözlerin, sönmüyor hiç.
Ben de seninle parlıyorum
Oturuyorum bir köşede öylece durup seni hissediyorum
Sanki yanımdaymışçasına derin bir nefes çekiyorum
Hayattan sonra öksürüklere boğuluyorum...
Odam yokluğunla dolu dünyam yokluğunla her nefes alışta yeniden
Boğuluyorum sonra yine yokluğuna sarılıyorum ne garip değil mi ne tuhaf
Hafızamı yitirdim belki de kim bilir ne zamandır böyle üşümüyordum
kim bilir seni ne zamandır böyle çok seviyorum bilmiyorum...
Ve sana olan her adımımda bilmediğim uçurumlara düşüyorum
Ağlamak istiyorum her yalnız kalışımda ya da en kalabalık anlarımda düşünmek için...
Düşünüp de üzülmemek için ağlamak istiyorum ...
Nedendir bilmem, seni hala çok seviyorum...
__________________

Zamana bırakmak öylemi..
Kağıt kalem de bir yere kadar,
yazmanın içi dışı komple sessizlik telaşı..
Sakladığım ne çok şeyim var ama
hepsini anlatıyor gibiyim ordan bakınca..
Yazdım, sildim,
üzerini çizdim..

Ne gerek varsa giderken bile sevdim ben seni,
yemek yerken bile,
bakkaldan sigara alırken de hatta..
Önemli olan zamana bırakmak değil,
zamanla bırakmamaktı üstelik.
Ağrıma gidiyor,
Yaralarım kanıyor sus..

Nedir bu,
açıklama istemeye hakkım olan bu şey ne?
Bahaneler yağmurunda
sırılsıklam olmayı tercih etmiyorum bil.
Üşüyorum ayrıca, hava buz kesti yaz vakti.
Bu kader dedikleri şey sensen
neden bu acı tohumları yüzümde?
Büyüyüp serpilmesi için
özeniyorsun farkındayım.
Nasıl bir gururdur şimdi sana bu,
oyy oyy..
Her yeni sayfaları sana yazmakta ne böyle..

Bu aşk değil, aldanışımdır belki de..
Belki'siz yaşamlarda olmayı umarken..
Birde keşkeler vardı,
çok lazımmış gibi..
Zamanlamaları hep mükemmeldi üstelik.
Baş tacı yaptığım pişmanlıklarımın üzerine
İyi gittiler zehir tadında..
Doymuştum ama, neyse..

Zaman dediğin en büyük yalan biliyorum..
Şimdi ya gel,
ya da ben gidiyorum

Son sözümdü, bir alacakaranlık vakti söylenen.
Dinlemedin, dinleyemedin!
Sen de Ben de tükenmiştik... tıkamıştık kulaklarımızı, ne duyabilirdik ki?
Hiç… koca bir hiç!

Umutlar, umutlarımız vardı bizim. Onlar bir pencereden girip öbür pencereden kaçamak yapıyordu, yakalayamadık umutlarımızın cereyanını...

Sen izin vermedin...
Yalvarmıştım Sana, hatırlar mısın?
Hadi hatırla !
Tut, tut onları, hadi sevgilim!
Tutamadın! Bıraktın, üstelik tam da yakalamıştın ensesinden..

Uçtum! Uçurdun!
Kanatlarım benden habersizdi, çırptı, çırpıldı.. Hem de kara kışı bile umursamadı. Öyle güçlüydü, öyle gururluydu ki ve bir o kadar üzgündü.
En uzağa çırpındı durdu.
Uçtum...

Belki korku sinmişti, bilmiştin ama bilmezliğe gelmiştin. Bilinç altına yerleşmiş bir korkun var mıydı senin?
Hani ben gidersem, gidebilirim, gittim işte.

Bilemedim...
Bilemedin...
Bilemedik...

Şaşkın, suskun öylece daldık derin sulara, deniz soğuktu... buz gibi.
Üzerimizden kayıyordu dalgalar.

Titriyordum, titriyorduk!
Bütün duyguları saldık, hatırlar mısın ?

Önce Sen bırakmıştın, sonra da Ben.
Senin bırakmanı bekledim, sabırlıydım....
Belki de hala bir umut mu taşıyordum?

Bırakır mı?
Bıraktın!
Sonra;
Bende bıraktım!
Tek başıma sensiz umudu ne yapabilirdim ki?

Dağıldık koca denizin kollarına. Her bir duygumuzu aldı gizemli efsanelerin balıkları.
Bir Seni yuttu bir Beni…

Öncesi sonrası yoktu aslında bizi yutmalarının... Eşit davrandı bize, hakkını yeme denizin. Sırayla yuttu, bir Seni bir Beni... hem Seni hem Beni...
Bir Senin duygunu bir Benim duygumu…
Hem balıklar hem deniz,
Aldı bizi…

Sonra mı?

Kesildik ölüme...
Sözleştik o beklediğimiz an’a,
bittik, bitirdik.
Ama yine eleleydik
Sonsuzduk, artık o bilinmeyen yerde.
El ele...
...
Umutlar, umutlarımız vardı bizim
__________________

Gittin...
Ben arkandan sadece baktim...
Oysa,,, Oysa söylenecek o kadar çok seyim vardi ki...
Gidersen, iyiye dair ne varsa içimde, yitirecegim hepsini.
Gidersen, sönecek içimdeki ates ve bir daha hiç kimse yakamayacak.
Gidersen, karanliga mahkum edeceksin gözlerimi, o karanlikta yolumu
kaybedecegim.
...diyecektim sana...
KONUSAMADIM...

Gittin...
Gidisini görmemek için gözlerimi kapadim.
Öylesine acidi ki içim; tutup koparsalardi kolumu, bacagimi bu kadar aci
duymazdim.
Acim yas olup akmaliydi gözlerimden.
AGLAYAMADIM...

Gittin...
Seni delicesine bir tutkuyla seviyordum oysa...
Tutkum seninle olmakti, tutkum teninde erimek, tutkum hayati sadece
seninle paylasmakti.
ANLATAMADIM...

Gittin...
Gidisini önlemek için tutmak vardi ellerinden.
Ellerim degil miydi her dokunusumda seni ürperten? Ürperirdin yine,
biliyorum.
Bir kez dokunsam, bir kez tutsam ellerini, gitmek için biriktirdigin bütün
cesaretin kaybolurdu.
TUTAMADIM...

Gittin...
Bir yikim gibiydi gidisin.
Sen adim adim uzaklasirken benden, çöküp kaldi bedenim oldugu yere.

Nice terk edilislere dayanan bu yürek, bu kez yenilmisti.
Bu kadar zayif degildim ben kalkmaliydim.
KALKAMADIM...

Gittin...
Oysa geldigin gün gidecegini biliyordum.
Hazirdim gidisine. Kaçak zamanlari yasiyorduk. Zaman bitecek ve sen
gidecektin.

Bense gidisinin ertesi günü hayatima kaldigim yerden devam edecektim.
DEVAM EDEMEDIM...

Gittin...
Bir sey söyledin mi giderken?..
"Kal" dememi istedin mi?
Son bir kez "Seni Seviyorum" dedin mi?...
"Bekle beni, dönecegim..." diye umut verdin mi?..
Beynim öylesine ugulduyordu ki.
DUYAMADIM...

Gittin...
Nereye gittigin önemli degildi.
Binlerce km. uzakta da olsan, iki metre ötemde de fark etmiyordu. Artik
yoktun ve asil bu düsünce beni felç ediyordu.
Kurtulmaliydim senden, bu yokluk duygusundan kurtulmaliydim.
KURTULAMADIM...

Gittin...
Unutulanlarin arasina katilmaliydin.
Anilari sandiga koyup hayati yeniden yakalamaliydim.
Bu ask noktalanmaliyd, bu sevdadan vazgeçmeliydim.
YAPAMADIM...

Gittin...
Bir okyanusun ortasinda, tek küregi kaybolmus sandalda dev dalgalarla
bogusan bir denizciyim
simdi.

Hoşçakal İlkgözağrım

Nerde bıraktım seni sevmeyi
Yaz ateşine yakın gelirsin sanmıştım geri
Geldin, yanılmadım
Ben yoktum ama açmadım kapıyı
Serin bir rüzgar tadında şimdi aşk, yeni
Sen gibi değil hiçbir düzlemi
Sana dair ama yüzleştirmeleri

Baktıkça acıyor içim geçmişin aynasına
Bunca üzüntüyü nasıl taşımışım ben tek başıma
Yarılmadan çıkmaya çalışıyorum düştüğüm kuyudan
Şimdilerde yakınım hayatın ışığına
Aşk mıydı yoksa can suyumu bitiren bir şey miydi
Neydi yaşadığımız söylesene
Oyalandım durdum bunca sene bak, başa döndük
Yürek yanığı sözlerin özlemle birlikte canımı yaktı derken
Gerçeğin, ah yazık ki yanılan benim, aynı

Anlamadım ama hala olamayışımızın sebebini
Seni sevdiğimi söylemenin bin bir yolunu bulduğum zamanlarda
Sözlerimin üstüne söz koyup bekle dediğin zamanlarda ya da
En yakına gel, hani çalan şarkılarda gözyaşıydık ya
Anlamadım nasıl bir aşktı bizi baştan aşağı değiştiren
Nasıl bir vicdan hesabı yaptın da bana çizik attın hiç düşünmeden
Şimdi almam seni tabii ki hayatıma
Çok şey değişiyor fark ediyorsun
Sitemli sözlerin, gece yarısı seslerinin faydası yok
Sonsuz bir kalışa eş gidişimleyim, yalnızlığımda da yoksun
Seni sevmediğimi hiç söylemedim, giderken bile
Hediyem olsun sana yüreğim, sakla
Ben yeniden yaratırım aşkı ardından kalan varlığımla

Hoşça kal ilkgözağrım
Biliyorum hiç bu kadar açık veda yazmadım
Hoşça kal sevdalım
Ardından kalmadı akacak gözyaşım
Bunca yılı üst üste koyup dökümünü yaparken içim rahat
Ben aşka ve sana verdiğim söze sonuna kadar sadık kaldım
Hoşça kal canım
Hesabını tanrıya bıraktım
__________________

Gel diyemezsin $imdi bana; çok zor sevdim kendimi yeniden. Hem gelsem
üstünü örtsem ne fark eder; uyandığında yine ben olmayacağım ki. Bu gece sabaha
kadar seni beklesem ne fark eder; yarınımızda biz yokuz ki. Masallar anlatsam
yeniden bize dair ne fark eder; İnanmadığın masallar korkularını savu$turamaz
ki. Hem artik öğrenmelisin; sen de ü$ürken uyuyabilmeyi benim gibi.
( Sorguların hala bitmedi mi? Anla artık sana dairliğim tükendi.. )
_________________
__________________

Karşıma çıktın Hiç Ummadığım Bir Anda
Anlamsız Amaçsız Bir Yaşamım Vardı
Sen Okaranlık Dünyamın Kapılarını Araladın
Seninle Farklı Bakmaya Basladım Hayata
Hergünümde Hergecemde Düşüncemde Sen Vardın
Içimdeki Bi Ses Bana Hisslerinde Yanılmadın Diyordu
Bu Sefer şans Sana Güldü Diyordu.
Içimde Bambaska Duygular Fırtınalar Koparıyordu
Adını Bile Koyamamıştım Içimdeki Fırtınaların
Ama Yine Yanılmış Yine Bi Sevadaya Yenik Düşmüştüm
Yine Kendimi Bi Sevdanın Eşiğinde.....
Yapayalnız Mutsuz Umutsuz Bulmuştum
Oysaki Sen Içimdeki ''son Umuttun''.....

Içimdeki Son Umuttun O Umutlarıda Sen Yok Ettin Sana Güvenmiştim Bikezdaha Yaraladın Beni Sevgimi Aşkmı Tövbe Ettirdin ....
__________________