Her zaman imkansızları istedigimi biliyorum.
Biliyorum da yine de
vazgecemiyorum.
Önce hangisinden başlasam bilmiyorum.
Sensizligimden
mi,
yalnızlıgımdan mı, yoksa buğulu gözlerimden mi?

This image has been resized. Click this bar to view the full image. The original image is sized 950x475.


Hep kolay gibi gelirdi yalnızlık, tatmamıştım ki!
Hep kolay gibi
gelirdi
unutmak, AsIk olmamıştım ki!
Oysa sen SON NEFESIM.
Oysa sen oyle
acımasız
öğrettin ki bunları...
Oysa sen öyle yalnız bıraktın ki...



Önce gözlerin geçti gözlerimden çığlıklarla dolu o yolda.
Sonra ellerin
gitti ellerimden bir saniyelik kısa bir zamanda.
Sonra... Sonrasi yok,
sen
gittin iste.
Ilk o gun kanadımın kırıklığını hissettim ve o durmadan
kanayan korkunc yarayı.
Nerde yıkamalı, nasıl kurtulmalı?...

This image has been resized. Click this bar to view the full image. The original image is sized 730x395.


Bir zamanlar beni cok sık arardın SON NEFESIM.
Sesimi duyunca
rahatladığını söylerdin.
Sonra... Sonra birden sustun yeminli gibi.
Telefonum çalmaz oldu. Bataryası artik on günde anca bitiyor.
Şu koca
kalabalığın içinde öyle yalnız, oyle SENSİZİM ki; hicbir kelime
anlatmaya
yetmiyor.
Odam sensiz sessiz. Odam sensiz soguk.
Odama gunes vurmuyor.
Odama huzun hakim.
Odama kasvet...




Iste!... Imkansiz mi, al iste... Beni sevmen imkansiz. Seni sevdigim
gibi
sevmen, deli gibi ozlemen imkansiz iste...




Sensiz olmuyormus SON NEFESIM.
Sensiz olmuyormus bu hayat. Sensiz
olmuyormus bu nefes.
Anladim, ama biraz gec kaldim.
Onceleri dedim ya,
onceleri bicak saplanmiyordu sirtima.
Onceleri serseri kursunlar
mayalamiyordu gecelerimi.
Onceleri oyleydi...
Ve birde sonralari var ne
yazik ki...





Gozlerimde dans eden, ha akti ha akacak derken yagmur gibi inen yaslar
var
artik.
Gozlerimde sen, gozlerimde kan, gozlerimde hasret...
Yagmur
ormanlarini aratmiyor gozlerim.
Gece cakan simsekler misali, sagnak
yagmur
gibi gozlerim...



Ve sen SON NEFESİM.
Ve sen yine yoksun...
__________________

Senin için neler düşünmüştüm
Ne duygular beslemiştim bir bilsen
Ama sen hayallerimi yıktın
Tam yaşamın anlamını yitirip
Herşeyden vazgeçtigim an
Sanki yeniden dogmuştum
Tekrar hayattan tad almaya zevk almaya
Mutlu olmaya başlamıştım ki
Sen
Bir hiç ugruna hayallerimi yıktın
Dünyamı yıktın
Oysa senin için neler düşünmüştüm
Neler hayal etmiştim bir bilebilsen

Sana hayatımı duygularımı aşkımı sevgimi herşeyimi
Vermeye hazırlanıyorken
Sen
Bir anlık zevklerin için
Hayallerimi yıktın
Bu yaptıgına çok pişman olacaksın ama
Kırılan kalpler yıkılan hayaller düzelir mi bitanem
Hiç zannetmem
Şimdi pişman olsanda artık çok geç
Kırılan gururumla seni ebediyen affedemem
Bunu bu hatayı yapmadan önce düşünecektin
Ama
En çok sana degil kendime kızıyorum
Kaç kez aşkın sillesini yemişken
Sana olan duygularımı dizginlemeyip
Bir kez daha kendimi bu girdaba kaptırdıgım için kızıyorum
Off Allah ım
Akıllanmadı gitti şu deli gönlüm
Soruyorum kendime
Bu dünyada aşkıma deger verecek kıymetini bilecek
Kimse kalmadı mı
Yoksa bu sadece benim kaderim mi benim şansım mı
Şimdi aşk fırtınasından çıkmış bir harabe gibiyim
Çok bedbaht ve bitkin bir aşk yorgunuyum
Tekrar en başa döndüm
Sensiz bir dünyada
Anlamsızca tek başına yaşıyorum
Artık güneş benim hayatıma bir daha hiç dogmayacak
Çünkü sen hayallerimi yıktın
Yeniden kurdugum dünyamı
Bir hiç ugruna yıktın
Şimdi mutlu musun
Soruyorum sana
Mutlu musun
Geriye dönüp bir bak
Eserinle övünebilir
Ve
Acılarla bıraktıgın hayatını
Dünyasını yıktıgın bu insana ragmen mutlu olacagına inandıgın hayatı
Artık yaşayabilirsin güzelim


Affet beni affet
Ne olur sevgilim beni affet
Yalvarıyorum sana beni affet
Biliyorum çok zor ama genede affet
Seni kaybedince hatalarımı anladım
Kölen olmaya razıyım
Beni affet.

Sensiz yapamıyorum
Sensiz olamıyorum
Sana yalvarıyorum
Bu defa affet..

Yaptıgım hatalar ilk ve son olacak
Sana söz veriyorum sevgilim beni affet
Şeytana uydum bir kere ne olur affet
Hatasız kul olmaz
Beni affet
Ne olur bana bir şans daha var
Senden özür diliyorum beni affet.

Seni kaybedince hatalarımı anladım
Artık kölen bile olmaya razıyım yeter ki affet
Sensiz yapamıyorum
Sensiz olamıyorum
Sana yalvarıyorum
Bu defa affet

Bana bir şans daha var senden özür diliyorum
Beni affet AFFET..

Yalancı olan sen değilmişsin meğerse, dinlediğim şarkılarmış...
Baksana,
Ne yağmura, ne dansımıza,
Ne de ölüm gibi gidişlere aldırmadan
Şimdi seni de unutmaya hazırlanıyorlar...
Dans yarım kalıyor, sen yalandan esiyorsun, ben üşüyorum,
Dans sensiz bitiyor, sen yalandan geçiyorsun, ben düşüyorum…

This image has been resized. Click this bar to view the full image. The original image is sized 720x516.


Sessizliğin kırıcı
Duyduğum hiçbir şarkı bu kadar acıtmadı ki canımı.....

Eğer ben vazgeçersem "senin içindi" diye başlayan şiirlerden,
Mutluluklara küsersem, yalancı şarkıları susturursam
O çok sevdiğim kalbin duymayacak mı artık beni?
Milyonlarca insanız,
Yine, kimse bişey söylemeyecek mi sana?
Herkes mi dilsiz?
Bir ben miyim böyle avaz avaz bağıran?
Ve bir sen misin bana bu kadar uzak,
Sana en çok ihtiyacım olduğu anda.....

This image has been resized. Click this bar to view the full image. The original image is sized 700x466.


Sözünü tutmadın yine,
Ellerimi bıraktığın andan beri
Kendimden düşüyorum her an,
Bilmiyorsun...
Gözümden düşüyorsun her an,
Aldırmıyorum.....

Kolayca bitsin bu diyemedin de
Salladın savurdun basiretsizce
Hiç mi ders almadın onca gezdik de
Yağmurun rahmeti aştı bu gece



Evlenmek hayali kapımda idi
Giriş kat evimin boyası yeni
Mobilyan,takımın, alınmış idi
Vuslatım tadını aştı bu gece

Yemedim yedirdim ne varsa sana
Üç kuruşum olsa verirdim daha
Memurdum yoksuldum hatırlasana
Hafızam haddini aştı bu gece

Ayakların donmuş,üşümüştün de
Gece yatamamış üzülmüştüm de
Bir ay oruç tutup yememiştim de
O çizmen boyunu aştı bu gece

Yapılan söylenmez, gelmezmiş dile
Allahtan beklenir kul bilmese de
Kızgınlığım buna, sebep ise de
Sabrım miadını aştı bu gece

Seni sevip hissetmem için seni sahiplenmem gerekmiyor artık. Yanımda olmasan da seni hissediyorum, seni hissettiğim kadar seninle oluyorum; baştan başa sen oluyorum..

İlk kez acı çekmeden özlüyorum seni… Sen benim değilmişsin, bunu en çok yalnızlığımda anlıyorum… Sen, seni üzen duyguları, kendi karanlığını seviyorsun.. Sen, seni sevenleri sevemiyorsun.. Sen imkansızlığı seviyorsun, ve imkansızlığın sana çektirdiği acıları.. Oysa hayat bu değil.. Sevmek bu değil..

Sen asla birinin sahipleneceği olamazsın, izin vermezsin.. Ve asla sahiplenemezsin birini.. Senin sahiplendiğin yalnızca kendi korkuların, büyüttüğün yalnızlığın.. O derin kimsesizliğin... Bana bulaştırdığın kimsesizliğin.. Sevgi nasıl bulaşıcı ise hüzün ve nefrette öyle bulaşıcı.. Şimdi kendimde senin izlerini taşıdığımı görüyorum. Senin karanlıklarında yüzüyorum. Ne kadar kendime kaçsam o kadar seni buluyorum... Ve her seferinde senin boşluğundan çaresiz kendime, kendi çaresizliklerime dönüyorum..

Sen beni unutmak için savruldukça, bende seni unutmak için kendi acılarıma alışmaya çalışıyorum...

Sen şimdi o sahte öykülerinde ara yalnızlığını.. Ancak hayat sahte öykülerde değil, yüzleşmekten kaçtığın gerçeklerde.. Senin gerçeklerin kaçtığın yaşamında; güçsüz yanlarında, öfkende, sevinçlerinde, geçmişinde, baştan başa kendinde.. Korktuğun yaşama dokunuşlarında, duygularında... Bir kez olsun gir kendi gerçeklerinin ve yenilgilerinin arasına.. Ve gör kendini yüreğinin aynasında...

Seni sensiz sevmeye öyle alıştım ki.. Artık sensizliği sana tercih eder oldu kalbim.. Yarattığım masalımsı aşkımın yerine kimseyi koyamaz oldu kalbim.. Ne zaman biri bana açsa yüreğini, o derin yaralarım açılıyor önüme.. Beni bırakıp gittiğinde oluşan yaralar hala kanıyor...
__________________

Gecenin Bilmem Kaçıncı Dilimi..


Dışarıda


İçine Çektiğinde Adeta Çiğerleri Donduracak Bir Soğuk..

Ve Ben

Uykusu Kaçmış Kelimelerimi Bir Arada Tutmanın Telaşındayım..






Gece...


ışıl ışıl Gökyüzü...


Önce Her Yıldıza Senin Adını Verdim...

Yetmedi...

Hiçbiri Senin Görmediğim Gözlerin Gibi Değildi...
Ben Yalnız Senin Gözlerini Yıldız Bildim...










Kolaydı Sevmeler


Ben İmkansızı Seçtim...


Ne Kadar Yakınsan

O Kadar Uzaktın Bana...

Elimi Uzatsam Tutabilirdim
Ama Bir O Kadar Da Ulaşılmazdın...









Kaçanlardan Değildim Ben...


Kaçamadım...





Ne Zaman Vazgeçmeye Kalksam...


Yüreğim


O Kocaman Haliyle Dikildi Karşıma...

Ben Yüreğimin Sesini Dinledim...

Ve Yüreğim Aslında
Sendin...
Her Sözcüğe Denedim
Seni Anlatmak İçin...
Her Sözcüğün Üzerinde Durup
Bin Kere Düşündüm...
Ya Onlar Anlatamadı Seni
Ya Sen Onlara Yetmedin...





Ben ki Konuşmayı Bu Kadar Seven... Böylesine Laf Cambazı ...


Bir Tek Seni Tarif Edemedim...


Sözcükler Yetmedi Ya...

Renklere Sarıldım Bende...

Bir Tek Mavi Anlattı Seni...
Maviye Yakışan Yalnız Sendin...





Ne Kendimi Sakladım
Nede Sözlerimi...
Duygularım İçtendi...
Seni Kendimi Sever Gibi Sevdim...
__________________

Kırıldı kalbim bugün
Biliyorum bu ilk değil
Son da olmayacak küskünlüğüm.

Biz var oldukça,
Kırgınlıklarda elbet olacak
Dilim affettim desede
Kenarda, köşede bir şeyler kalacak

Bir teselli arayacak,
Gözlerim gözlerine bakabilirse
Ya da bir kaç güzel söz
Aşkını anlatan
Ama bir şeyler kopacak
İçimde inan....

Yüreğim kırgınlıklara alışık bilirsin
Bir tane de senden gelmiş
Kalbim buna ne desin?
__________________

Bir gün beni arayacaksın
Arkadaşlarından soracaksın
Sana tuhaf bakacaklar
O anda ezan sesi duyacaksın
O ezan değil sela sesi diyecekler

- O Öldü

Mezarıma getirecekler
Bir gül arayacaksın
Ama bulamayackasın
Çünkü mevsim son bahar
Ve ağlayacaksın
__________________

Ben artık gitmeliyim :.( .:.
Beni tanımıyorsun
hiç olmayan biriyim senin için,
ama benimle konuşuyorsun.

Uzak bir şehirdeyim senin için
sisli ve yalnız bir şehir...
Düşlerine benziyorum,
aklına uğradığımda şaşırıyorsun
Ne
hazin bir sevdanın kahramanı
Ne
sukunla büyüyen bir umudum ben...

Şehirler; anlatıyorum sana
hiç tanımadığın benim gibi
duvarlarında ismin olan şehirler...

Ve
şiirler bırakıyorum baş ucuna
uyandığında bulasın diye
uyanıyorsun....
Ne farkediyor...

Bazı bazı geçiyorum limandan
marazlı bir geminin güvertesinde,
elimde
yağmur yıldızları bazen
bazen fırtına kuşları,
gözlerinin önünden geçiyorum yani
ellerinin arasından...
Bakıyorum ama göremiyorsun....

Nedense
hep uyurken buluyorum seni,
saçların yastığında uyukluyor
suçlanıyorum,
aldatıyorum seni,
yalanlar söylüyorum koca koca
sarılıp sığınıp rüyalarına.

Uzaktasın,
uyumaktasın,
ellerin başının altında,
yorgun,
yapayalnız,
iç geçiriyorsun uysal bir kedi gibi yalnızlığa,
bardaktan boşanırcasına aşk yağıyor sokaklara
duymuyorsun,
uyuyorsun...

Bilmem hiç özlemez misin beni,
hiç takılmazmıyım aklına,
uyandığında
hani bakarsın olur ya,
bir gül koysam başucuna...

Ellerini merak ediyorum en çok,
narin ve umarsız,
sessizler,
yıldızlar gibi,
yağmayı unutan yağmurlar gibi,
kendi kendilerini ıslatıyorlar..
Ellerin yani sevdam, ellerime hiç yüz vermiyorlar.

Nerede başladı,
hikaye kahramanı kim?..
Nerede ışıl ışıl parlayan gözlerin?..

Anlamıyorsun,
ya da anlatamıyorum sana...
Böyle sahte bir dünya,
ben yalancı mesihim...
Kalsın bu söz burada,
ben artık gitmeliyim...
__________________

O şehirde gene şarkılar söyleniyordur
Karşılık görmemiş sevgiler üstüne
Işıkları sönmüş odamda
Yarım kalmış şarkımı duyuyor musun?
Beni sorarsan gene yapayalnızım
Sen sıcak yatağında rahat uyuyor musun?
Boş kalan yastığımı başkası mı doldurmuş?

Ellerini okşayan o yabancı kim
Öyle uzak bakma yüzüme
Seni artık yolundan döndürecek değilim
Ne o gözlerin dolmuş yoksa ağlıyor musun?
Kırk yılda bir olsun beni anıyor musun?

Özlediğin hayatı buldun mu bilmem
Gözlerinde hala hüzün var gibi
Gene yüzün gülmüyor anlat nedendir
Gene aşksız gene bomboş mu için
Niye ellerin soğuk yoksa üşüyor musun?
Mutluluğun peşinden hala koşuyor musun?

Kar mı yağdı güvendiğin dağlara?
Seni de bir türlü umdurmadı mı kader?
Üzme kendini her şeye rağmen
Dünya yaşanmaya değer
Bu yerler bu alem her şeyden yoksun
__________________

Cadde cadde, sokak sokak
Bu kenti yakarım Bu Gece...




Ölümümsün sen benim !
Ölüm gibi Ömrümdesin..
Elindeyse Al kendini Benden..






Bu gece Aklına Gelmeyecektin.. Bu Gece
Bu Gece Düşlerime Girmeyecektin !..




Terkedilmiş yaşantımın,
Bir Durak Ötesindesin ..






Kopartıp al, al kendini Küf Tutmuş Yüreğimden..

bugün yine hatırlarla avuttum benliğimi...
ilk tanışmamızdan başladım...
ürkek ceylan gibi korkuşundan...
gözlerini gözlerimden kaçırışından...
ilk elini tutuşumu hatırlar mısın?
ellerin o kadar narindi ki kırılacak diye korkmştum...
heyecandan yüreğim yerinde duramıyordu...
ya sana ilk sarılışımı hatırlar mısın?
soğuktu tirtirtitriyorum...
kollarımla sıksıkı sarıştım seni...
yağmur çileştirmeye başlamıştı hafiften...
biz umursamıyorduk bile...
seni ilk öpüşü hatırlar mısın?
pembe yanaklarımdan beli çıkartırsın..
öyle çok utanmıştım ki...
yıllar geçti üzerinden...
ama hala hatırladıkça heyecenlanırım...
söz vermiştik seninle...
hayata beraber devam etmeye...
sonra evlendik...
gelinlikler içinde harikaydı...
masallardan çıkmış bir prenses gibi...
harikaydın.. ve tekrar aşık oldum sana...
Can'a hamile kaldığında sevinçten uçacaktım...
doğdu günü hatırlıyorumda...
küçük bedeniyle meydan okuyordu hayata...
elime almaya kıyamadım...
incilecek diye...
kırılacak diye..
ne güzel günlerdi ya...
şimdi yaşlandık saçlarımıza yılların yorgunluğu düştü...
ellerimiz titremeye başladı...
ayaklarımız eksikisi kadar dirayetli değil...
sende bıraktın ya beni...
daha ne diyeyim sevdiğim...
seni alan kara toprak benide alsın içine...
__________________