SENİ DÜŞÜNÜYORUM

Seni düşünüyorum yine
Yine vakit gece yarısı
Ellerinin sıcaklığını hissetmek istiyorum ellerinde

Anlamlı bir bakışın huzurunu duymak istiyorum
Bir iki sözün rahatlatıcı etkisiyle
Yanında olmak istiyorum

Şimdi daha çok anlıyorum çok özlediğimİ
Öyle böyle değil
Deliler gibi,çılgınlar gibi
Yeniden doğmanın heyecanıyla

Kaybetmek korkusuyla
Evet daha iyi anlıyorum
Ölümün soğuk nefesi gibi
Ölümle yaşam arasındaki o çizgi gibi

Daha çok özlüyorum artık seni
Her an kopup gidecekmişsin gibi
Uzaklara çok uzaklara

Bir daha dönmeyecekmiş gibi
Şimdi daha çok seviyorum seni!!!!

Bırak! Dokunma!
Gidişinle enkaza çevirdiğin ruhumu artık rahat bırak!
İstemem toparlamaya çalışma, zaten alışkın kalbim anlamsız yalnızlıklara.
Dönüp bakma arkana, sıralama ardı ardına saçma sapan pişmanlık üzgünlük cümlelerini
Çünkü işe yaramaz daha öncede gördüm bunları.
Yalnızlığımla beni baş başa bırak ve artık defol git.
Kahrolası karanlıklara terk et beni.
Uykusuz gecelere güneşi olmayan sabahlara hediye et bedenimi.
Korkma gelmem, peşinden dön demem, gitme de demeyeceğim.
Öylece çek git.
Bırak! Dokunma! Gidişinle enkaza çevirdiğin ruhumu artık rahat bırak!
Defol git, kapıyı çıkarken açık bırak, belki bir teselli belki bir anı
Giriverirse diye senden kalan sana ait olan.
Hadi çekte git, yalnızlığımla baş başa bırak beni.
Git artık git de bir an önce alışmaya başlayayım güneşsiz sabahlara.
Kapıyı kapama!
Bırak! Dokunma!
Gidişinle enkaza çevirdiğin ruhumu artık rahat bırak!
Artık istemiyorum seni hadi defol git kalbimden ve beni artık rahat bırak….

Yüreğine Çağır Beni


Ateşe değmiş rüyalarına çağırma beni
Sensizlikte yarı uykularımı bölüp
Mehtabın altında ellerini tutsam da
Bir sabah doğan güneşle gideceğim

Sürgün yemiş düşlerine çağırma beni
Yıldız misali avuçlarında sönüp
Hançerli sırtımla sana koşsam da
Karakışın ortasında ayazlarıma döneceğim

Ağıtlarınla yıkanmış yollarına çağırma beni
Çileye adanmış umutlarımla gözlerine düşüp
Hüznün aynasında gülüşlerinde asılı kalsam da
Hoyrat rüzgarın kanadında sensizliğe sürüleceğim

İntihar kokan ellerine çağırma beni
Gözlerinin alevinde avuçlarına gömülüp
Son nefesimde adını dudaklarıma bıraksam da
Sen yaşarken ben sensizlikte çürüyeceğim

Çağıracaksan
Senle ölümsüzlüğe çağır beni
Alacaksan sensiz nefesimi
Gözlerinde pervaneyken al bedenimi
Kapatacaksan gözlerimi
Gözyaşımla yüreğine sığınmışken
Sonsuzluğa kapat yorgun güneşimi
Sevdama bırakacaksan gözlerini
Yüreğine son kez çağır beni...

Aşkı anlat dermisin,
bir gün bana.
Ne anlatırım o zaman bilemem,
ama
camların ardından
düşen yağmur damlalarının
birbirine sarılıp ahenkle
dans ederken çalan müziğini
hiç dinledin mi sen,
ve bu melodiye eşlik eden
şöminenin içindeki loş alev için
çatırdayan dal parçalarının ritmini.
Ve...
Önce nefeslerimiz sarar bedenimizi
sonra dudaklarımız birleşir,
öylesine özgür olur ki bedenim
tenim tenine hasret duyar,
ve sen artık kollarımdasın
bir ömür boyu sürecek rüyamda.
İşte ben sana
böyle anlatırdım aşkımı
canım sevgilim.

Gülüp geçiyorsun değil mi?
Yıllar öncesindeki haline,
Bazen gözlerin doluyor,
Bir damla yaş oluyor anıların..

Yeşil çokken etrafında,
Siyahlara takılıyor gözün,
Tonlarca düşünce geçiyor aklından,
'Neden' diyorsun neden!
Bende olamaz mıydım onun gibi,
Bende sevilseydim şunun gibi!
Sendekileri görmeden takılıyorsun;
Ona,şuna veya buna..

Çok oyalanma bunlarla,
Hayat bir gün bitecek,
Takılıp kaldığın siyahlar bile gidecek,
Yeşilleri zaten görmemiştin,
Onlarda seni terk edecek!

Aç gözlerini dön dünyaya,
Ona, buna veya şuna
Çok fazla takılıp da kalma,
Boş vermeyi de öğren,
Önemsemeyi de!

Sessizlik











Kırık dökük gözyaşları toplarım yaz yağmurunda
Elimde emzik
Ağzımda düdük


Dolunay gecelerinde dileğim olursun yakamozların ışığında
Gözlerim beyaz teninde
Ellerim yıldızlarda


Kaç bahar geçecek daha bilinmez Salacak kaldırımlarında
Beklemek mutluluk
Bulmak umutsuzluk


Sesim sessizliğe gömülür
Düşlerim sabahlara

Sevgiye sitem


Severken unutmak istedim kendimi,
Sende sen olup, ben olmaktan vazgeçmek.
Severken unutmak istedim seni,
Bende ben olmanı, sen olmaktan vazgeçmeni.

Zamana hapsettim bizi,
Hep yıllar öncesine,
Şimdi sensiz yaşıyorum...
Seni unuttum,

Giderken

Sen ağla güvercin,
bir hıçkırığın ardından,
birini sev çılgın gibi,
unut ardından.

Sen ağla güvercin,
insanlar uyurken,
parlak yıldızlar yerini bırakırken güneşe,
henüz yola çıkmamışken son fırsatın
bir an elinden tutmayı umud et,
vazgeç ardından...

Sen anlat, güvercin?
artık duyulmuyor sesin,
artık çıkmıyor nefesin,
yine kaybettik biz, kesin!
ve unuttuk ardından,
lezzetini unuttuk rüzgarın,
o çınlayan sesini.
bir umut bulduk yollarda,
koştuk ardından,
ve kaybettik izini.

Ama dönmüyor artık dünya,
güvercinler sağır...

Seni gördüm güvercin!
umutların yanında,
umutlar ki, hafif senden;
hayattan ağır;
ama dönmüyor artık dünya
güvercinler sağır...

Giderken
şarkı söylüyor bize tanımadığım bir ses
karanlığı sevmiyor insanlar
bir şafak vakti gelen
ağlayan yağmur istiyorlar,
şimdi
ah, git sen de son fırsatın rüzgarıyla beraber
uç benim karanlığıma onun beyazlığına doğru
sessizce
ama yaşa, onun gölgesi, benim gerçeğim gibi
sensin ruhumun sahibi...

Sevsen ne olur şimdi!!

Gelsen, anlasan
Benim kadar haykırsan kendine

Farkına varabilsen ne fark eder benim için??

Yürek umutlara gebe
Ve sadece olmayan bir çağrı dahi yeter düşmesine omuzlarımdaki düşlerin..
Yerine düş kırıkları sadece…
Paramparça olmuş bedenimde…

Canımı acıtıyor üstelik ruhuma verdiği ızdırap yetmezmiş gibi
Her bir parçası saplanıyor çıkmamacasına..

Ben seni bir ben’e bedel sevmişim
Bir cana bedel, hayatıma muhtemel bir ölümle düşünmüşüm…
Ve sana bir okyanusun üzerindeki dalgayı seyreder gibi bakmışım..

Dalgalarında boğulmak pahasına atlamışım derinliğine…
İnadına bir fırtına, inadına bir coşkunluk denizinde…

Çırpınmak için bile nefesimi sarf etmemişim, duraksamışım ve yokluğa kulaç atmışım…

Söyle şimdi gücün yetiyorsa
Yaşasan ne olur benim için ??

Varlığımda yoksam, yokluğumda var olsam ne olur??



Ya da, ya da ..

Evet..
Sen ölümümde bile olsa sev beni ,
Şuan olmasa bile sana bakamazken , seni yaşayamazken , ve sadece senle ölmüşse bu varlık naçizane..

Öldükten sonra sev beni..
Ve lütfen nefes alamayayım artık..

Hayat bize ne getiriyor
Neyi avuçluyorum
Zamandan ve mekandan
Bu gözler neyi görmek ister
Neyi yaşamak bu kalp
Sarhoş sabırsız bekleyişler
Kemiklerimdeki doku kadar sert
Bir bakış kadar naif eşsiz
Seni soluyorum
zamandan ve mekandan

mesafeler git gidebildiğin kadar uzak
haykırışlar haritalarda
doyumsuz keyifler tadında
gün batışları akşamdan akşama
usul usul çekilirken ışık köşelere
gam tasa silinirken gökyüzünden
umut içinde benliğimle
seni soruyorum
zamandan ve mekandan

an kadar yakın dipdibeler
dibine düşmüş seyirsiz sohbetler
kan kadar akıcı yakıcı
hissin perde perde kat kat
geniş ufukları
ellerin ellerim olmuş
yüreğin yüreğim
aralarken bir bir
seni istiyorum
zamandan ve mekandan
__________________

sana seslenıyorum
vefasızlıgın duygusunu içine sındırmıs
sokup atamayan sevgılı..
bır aksam suskun ayazında yalnızlıgı sacan sen
ne vurgununa kaldı bu yuregım
nede senın verecegın bır yudum gulumsemeye


senın guzellıgın;
bırakıp gıttıgınde kalan guzellıgındır
ve senın guzellıgın
yıne senın cekıp gıtmelerınden
ardında bıraktıklarınla bende kalanlar...
yada ne bılıyım yılarca yaptıgın gıbı
sessızzlıgı cekıp yasamak olsa gerek
baska bır sey degıl guzellıgınden kalan
ne yuregın nesen
guzel olan gıdısınden once bende kalanlardır...

Yıkık kentler en çok keman seslerini sever bilirsin.Ben gibi,ve ben gibi
olmayı istemez kimse/Cana tutsak kalmış bir çift göz sahibi.Hiç bir yağmurun söndüremeyeceği,
kocaman bir köz sahibi./En çok kuşlar o yıkık kentlere konar.Çünkü bilirler yalnız bir kentte
kimse incetemez onları.Ne kadar çok ortak yanım var yıkık kentlerle anlatamam..
Ve anlayamaz kimse betonmu daha çok yağmura dayanır gözyaşlarıma kalbinmi.
__________________