1) Baskılı ve Otoriter Tutum :
Aşırı baskılı ve otoriter tutum, çocuğun kendine olan güvenini ortadan, onun kişiliği hiçe sayan bir tutumdur. Ne yazık ki, geleneksel aile yapımızda bu tür tutuma sık rastlanmaktadır. Bu tutumda ana – baba katı bir disiplin uygular. Çocuk her kurula uymak zorunda bırakılır.
Bunun sonucunda çocuk; küskün, silik, çekingen, başkalarının etkisinde kolay kalabilen, aşırı hassas bir yapıda ya da okulda başarısız, ilişkileri kötü olan, çalma, yalan söyleme, tik gibi uyum ve davranış bozuklukları olur. Baskı altında büyüyen çocuklarda genellikle isyankar vaziyetler birlikte aşağılık duygusu gelişebilir.
2) Gevşek Tutum (Çocuk Merkezi Aile)
Genellikle orta yaşın üzerinde çocuk sahibi olan ailelerde ya da çocuğun kalabalık yetişkinler gurubu içinde yetişen tek çocuk olması halinde sıklıkla görülür. böyle bir ortamda çocuk, ailede insiyatif sahibi tek kişidir ve onun isteklerine diğer aile bireyleri kayıtsız şartsız uyarlar.
Çocuğa böyle abartılmış bir sevgi gösterilmesi, onun doyumsuz bir birey olmasına neden olur. Ana – baba oyuncak gibi maddi objelerle bu doyumsuzluğun giderileceğini düşünür.
Çocuğun ailede her istediğinin yapılması onu ev dışındaki kimselerle de egemen olmanın yollarını arayan bir birey haline dönüştürür. Okulda kurallar karşısında da uyum sağlayamazlar.
3) Dengesiz ve Karasız Tutum :
Ana – baba arasındaki görüş ayrılığında olabildiği gibi, anne veya babanın gösterdikleri değişken davranış biçiminde görülebilir.
Anne ile babanın çocuğun yanında çocuk konusunda birbirlerini eleştirmeleri, birinin olumlu yaklaşımına diğerinin olumsuz tutumu ya da taraflarından birinin çocuk kayırması, çok sık rastlanan yanlışlardandır.
Çocuğuna sözünü dinletmek isteyen annenin; bir isteğini yaptırmak için önce yumuşak tonda konuştuğunu, ardından sesini yükselttiği, çocuk isteğini yerine getirmeyince dövüp, ardından da diz çöküp yalvarması örnek verilebilir.
4) Koruyucu Tutum :
Ana – babanın aşırı korunması, çocuğa gerektiğinden fazla kontrol ve özen göstermesi anlamına gelir. Sonuçta çocuk diğer kimselere aşırı bağımlı, güvensiz, duygusal kırıklıkları olan bir kişi olabilir. Aşırı koruyucu anne, 2 yaşlarında çatal kaşık kullanabilen çocuğa 8 – 9 yaşlarına gelse bile eliyle yemek yedirir. Bu tür davranışlarıyla sevgisini gösterdiğini, yardım ettiğini sanır.
Böyle koruyucu bir yaklaşım, çocuğun otonom (kendi kendini yöneten) bir birey olmasını engeller, sosyal gelişimi zedeler. Çocuk kendini gruba kabul ettirmek için, zaman zaman toplum dışı ve isyankar davranışlara başvurabilir.
5) İlgisiz ve Kayıtsız Tutum :
Ana – babanın çocuğu yalnız bırakma, görmezlikten gelme şeklinde dışlamasıdır. Böyle bir ortamda ana – baba – çocuk üçgeni arasında iletişim kopukluğu gözlenir.
Ana – baba ilgisizliğiyle, çocuğun öğretmenine, arkadaşlarına ve yakın çevresindeki eşyalara verdiği zarar ve suçluluk davranışı arasında yakın bir ilişki bulunuştur.
6) Güven Verici, Destekleyici ve Hoşgörülü Tutum :
Ana – babaların çocuklarına karşı hoşgörülü olmaları, desteklemeleri, çocukların bazı kısıtlamalar dışında arzularını diledikleri biçimde geçekleştirmelerine izin verilmeleri anlamına gelir.
Aile ortamı çocuğa kendi benliğini tanımlama özgürlüğü verir. bu ortamda çocuk; kendine güvenen, yaratıcı, toplumsal bir birey olur.
Böyle bir tutumda, çocuk özgürdür Söz hakkı vardır. Duygu ve görüşlerine saygı duyulur. Sevgi ve teşvik görür. Yetişkinler tarafından dinlenir. Çocuk girişim yeteneğine sahip olur. Özgüvenini kazanır ve kendi kendine karar verip sorumluluk taşımasını öğrenir.
Sonuç olarak, ana – babanın tutumları çocuğun kişilik gelişiminde büyük önem taşır. Ana – baba – çocuk üçgeni “sevgi” temeline dayanmalıdır.
AİLE İLE İLİŞKİLER
Aileler; öğrencinin yaşantısında en önemli ve etkileyici yetişkinlerdir. Orta öğretim düzeyinde, ailenin okula yönelik tutumları acı bir biçimde öğrencinin duygu ve davranışlarını etkilemektedir.
Ailenin, çocuklarının başarı durumları konusunda öğretmenlerle hiç iletişim kurmamaları çocukları okulda başarısız olmaya itmektedir.
Okul aile işbirliğini gerektiren nedenlerden bazıları şunlardır :
1) Ailelerin okula bakışı, öğrencinin okul hakkındaki tutumunu etkilemektedir.
2) Çocukların okul davranışları ve akademik başarılar konusunda aileler bilgilendirilmelidir.
3) Aileler kendi isteği ile öğrencilere danışmanlık yapabilirler. Materyaller geliştirebilirler, öğretmenlere yardım edebilirler veya öğrencilerle özel alanlarda deneyimlerini paylaşabilirler.
4) Okuldaki cezalandırma veya ödüllendirme, öğrencileri istenilen davranışları göstermeye yöneltmede yeterli değildir. Bu durum ailenin okula desteğini gerekli kılmaktadır.
Aileyi Bilgilendirmeyi Sağlama :
1) Erken Etkileşim Kurma :
Öğretmen. Öğretimsel amaçları ve sınıf yönetimi konusundaki gerekli bilgilendirmeyi ailelere olabildiğince eğitim öğretiminin başında sağlarsa, o ölçüde ailelerden destek alması kolaylaşabilir.
Aileler açıkça anladıkları konuları destekler. Öğretmenlerin kendilerine daha sıcak ve samimi davrandığı algısını taşıyan öğretmenlere destek sağlamaktadır.


2) Aile Desteğini Sağlama Yöntemleri :
Aileye Tanışma Mektubu Gönderme; Mektup, öğrencilere kişisel olarak sunmak istediğiniz bilgiler içerebilir. Okul açıldıktan sonra bir gün veya iki gün sonra gönderebilir. Mektupta kendinizi, ilgilerinizi, öğretmen ve aile ilişkilerini geliştirmek için yapmayı düşünülen konular belirtilir.
İlk Toplantı : Öğrenciler hakkında olumlu ifadeler içeren telefon görüşmesi yapmasında yarar vardır.
Taslağın Çerçevesi
1) Mesleki geçmişinizi ve eğitim alanınızı içeren tanıtıcı bir mektup
2) Sınıfın planı
3) Sınıf düzeyinde bir çocuğun toplumsal, duygusal özellikleri tanımlayan broşür,
4) Bazı ailenin yardımını gerektiren özel broşürlerin bir listesi
5) Ailelerin sınıfa sunabileceği şeyler hakkında sağlanan bilgileri düzenlemek
Okul etkinliklerine katılımlarını öğrenciler bildirirler ailelerine. Aileler kendilerinden istenen konulara yanıt vermediklerinde, onları okula çağırmalıdır.
3) Öğretmen – Aile İletişimini Sürdürme
Çocukların okuldaki gelişimler hakkında bilgi verilmelidir. Aileler önemli davranış ve akademik sorunlar ort. çıktığında bilgilendirmek.
Ailelerle İletişim Kurma Yolları
1) Sınıfta olup bitenler hakkında veya çocuklarının tamamlamasını istedikleri uzun dönemli projeler ile ilgili alanları hala bilgilendirme mektupları (düzenli ol) göndermek
2) Ailelere telefon etmek
3) Ailelerin çocukların etk. katılımlarında onlarla iletişim kurabilir.
4) Ailelerden sınıfta gönüllü olarak görev alıp almayacaklarını istemek de bilgi yoludur.
Aile Konferansları
Konferans hazırlanma, ailenin, öğrencinin ve öğretmenin hazırlanması biçiminde olur. Üretici ve rahat konferans.
a) Öğrencilerin Hazırlanması
İlk adım; konferansın amaçlarını tartışmak öğrencilerin soru sormalarına ve ilgilerini ifade etmelerine izin vermektir.
İkinci adım; öğrencilere kendi isteklerini değerlendirme fırsatı sağlamaları.
Kendini değerlendirmeyi geliştirenin en kolay ve en etkili yöntemi, okulun gereksinim, duyduğu konuları içeren maddelerden oluşan katı doldurmaları istem.
Kendi değerlendirme Kartı
Kartı dol. sonra her öğr. ile bunları tartışmak özetlemek için bir program yapılmış gerekmektedir. Ailelere, öğrenci hakkında olumsuz bilgi verilecekse, bunu önceden öğrencilerle tartışmak gerekir.
Bilgi kartı ile birleştirilebilen diğer bir yanı, öğrencilerin bekledikleri amaçları ile başarı ve davranışlarını karşılaştırmaktır.
b) Ailelerin Hazırlanması : Mektup gönderme gerekli bilgiler
c) Öğretmenin Hazırlanması : 3 adım var.
- Konferans için öğrencileri hazırlamak
- Öğrenciler hakkında önemli bilgileri sağlamak ve düzenlemek
- Rahat ve güvenilir bir fiziksel ortam oluşturmaktır.
Bir de konferansında kullanılan 4 önemli veri tipi vardır.
- Öğrenci ve ailelerin sınıf hakkındaki duygulara ilişkin veriler
- Öğrenci davranışları ve davranışları geliştirmek için girişilen çabaların sonuçlarına ilişkin veriler.
- Herhangi bir sorun olduğunda, çözümü için meslektaşların ve uzmanların konferans konusundaki verileridir.
• Çocukların davranışları hakkındaki bilgileri
• Öğrenci çalışmasına yönelik örneklerden oluşan bir bildiri sunulmalıdır.
Öğretmenler, aile toplantılarında çok sinirli ve eleştirici ailelerle karşı karşıya gelebilir. Bu tip ailelerle başa çıkma yolları;
1) Aileler k bir tavırla karşılanmalı. Yumuşak davranış, ailenin sinirli ve eleştirisinde yıkıcı olmasını güçleştirir.
2) Ailelerin heyecanlarını yenmeleri için etkin dinlenme kullanılması.
3) “Önerilerini değerlendirmeyeceğim” veya “Bu konuyla gerçekleşen ilgisizliğinizi anlıyorum” gibi cümleler. Daha sakin aile
4) Aile ile gerçekten ilgilenmek, duygusal olumsuzluğu ve yoğunluğu azalır.
5) Göz iletişimi
6) Ailelere başarmaya istekli oldukları şeyi sormak; “Sizi anlıyorum, bugünkü tartışmada yapmak istediğiniz şeyi söyleyiniz.” Soruna çözüm
7) Eleştirilere sınırlama
8) Öğrencilerin sorunları hakkında farklı dille
9) Açık sözlülük
10) Özgür veriler
11) Gözümde danışma


GRUP RAPORU
Konumuz “Aile ile Etkileşim” idi. Konumuzun öğretmeni olan herkes için gerekli ve önemli olduğunun farkındaydık ve elimizden gelenin en iyisini yapmaya çabaladık.
Aile içi tutumları anlatırken, her aile tipinde örnek oluşturacak şekilde dramalar hazırlamaya özen gösterdik. Hem yazdık, hem oynadık. Ariyetten çok güldük. Yani ders boyunca öğretirken güldürdük, güldürürken öğrettik.
Sağ olsun sınıf arkadaşlarımızın da büyük desteğini gördük. (Aramızda keşfedilmemiş nice cevherler olduğunu fark ettik bu arada).
Çalışma mekanı olarak Beyaz Cafe’yi seçtik. (Reklamları dinlediniz). Kaynak ararken Halk Kütüphanesi ile okulumuzun kütüphanesi arasında mekik dokuduk. Bir çok kaynak topladık ama ne yazık ki bazı kitapların yazarlarını not etmeyi unutmuşuz. Affınıza sığınıyoruz.
Uzun lafın kısası, çok çabaladık. Umarız emeğimiz karşılıksız kalmaz. Sizlere sonsuz selamlarımızı iletiyoruz.......
PUANLAR
1 2 3 4 5
1) PLANLAMA a) Giriş Gelişme Sonuç Bağıntısı 2 12 9
b) Zaman Kullanımı 1 1 9 12
c) Görev Dağılımı 6 9 8
2) İÇERİK a) Zenginliği 2 6 14
b) Amaca Uygunluk 2 9 12
3) ÖĞRETİM YÖNTEMİ a) Konuyla Uygunluk 1 1 7 14
b) Özgünlük 15 8
4) ANLAŞILABİLİRLİK 11 12
5) İLGİNÇLİK DÜZEYİ 3 8 12
6) SINIFI TARTIŞMAYI YÖNETME BİÇİMİ 5 12 5
7) YARARLANMA DÜZEYİ 1 2 10 10.

teşekkürler...