¤ SeviyOrum GeceLeri ¤

Sevmezdim hiç geceleri...
Karanlıktı
Yalnızlıktı
Sessizdi
Gizemliydi
Ve... bitmezdi hiç
Sanırdım;



Güneş hiç doğmayacak
Süzülmeyecek ışık
Pencerelerden içeri
Bu yüzden
Sevmezdim hiç geceleri...

Geceleri ;
Bir dost sevdirdi bana
Artık zaman dilimleri;
Ondan önce
Ondan sonra,
Ve...
Onunla...
Anlamayı
Anlaşılmayı
Ne kadar özlemişim meğer !
Kalabalıklar arasındaki
Yalnızlıkları
Kahkahalar arasındaki
Hüzünleri ,acıları...
Anlayabilmek
Anlatabilmek
Paylaşabilmek
Ne güzelmiş meğer

O' nun geldiği saatlerde
Bir güneş sarıyor pencereleri
Yüreğimdeki yalnızlık
Korkup siniyor bir köşede.
O'nun çıkmasını bekliyor,
Tekrar yerleşebilmek için yüreğime
Yüreğimde açan güller
Zamansız olsa bile
Ben gülü seviyorum
Zamanı değil !
Bana gülümseyen gözler
Zamansız olsa bile
Ben gözleri seviyorum
Zamanı değil!
Ve...
Artık
Çok seviyorum geceleri

sensizleştim
her anımı senle yaşarken
her saniyemde senle beraberken
şimdi sensizim mutluluğum
sensizleştim
sen sensizleştirdin beni
seni benden alalı çok oldu
sensizliği bana bırakıp giderken
hiç düşünmedin mi beni
sensiz ne yaparım diye
hiç düşünmedin mi mutluluğum
bunu bilmek çok kötü biliyorum ama
hiç düşünmedin beni bırakıp giderken uçurumun kenarına
arkana bile bakmadan gittin
ve hiçde merak etmiyorsun uçurumun kenarındaki sensiz beni
sensiz 1 yıl 7 ay oldu
bir daha döner misin? bilmiyorum ama ben hala bıraktığın o uçurum kenarındayım
bekliyorum seni mutluluğum
bekliyorum
beni senden kopardığın gibi
beni senle kavuşturmanı bekliyorum.
sensizim sensizleştım mutluluğum. ne olur sensiz beni hatırla ve dön geri.

sabahın gülüşünü gizledim
yıllarca taşıdım o güzelliği
bütün gülüşleri istedim hep
hiç kimseye bırakmamacasına
sabahın gülüşünü sakladım
herkesten gizledim güllerden bile
öpüşmesini istemedim göllerle güllerinn
kalınca bir duvar çektim aralarına
sabahın gülüşünü gizledim
bakmasınlar mutlu olmasınlar diye
perde çektim sabahlara canım
sindirmesinler koklamasınlar diye
sabahın gülüşünü gizledim
hep senin için sakladım gülüşleri
sana vermek için taşıdım onca bakışı
doyasıya gülesin diye
sabahların gülüşlerini sakladım
dans etsin bakışsın oynaşsın seninle
gülüşleri öpüşleri sana vermek için
sakladım sabahları canım...............
BiR HaYaT iSTeRiM
HuZNe DaLMaMiS...
BiR MuTLuLuK iSTeRiM
YaRiM KaLMaMiS...

Dallarda yapraklar yüreğim gibi,
Beni göreceksin, oraya baksan.
Çöllerdeki Mecnun çırağım gibi...
Beni göreceksin, nereye baksan.

Beni unutturmaz, uzaklar sana,
Başını çevirip, baktığın yana,
Ne zaman rastlasan, bir ağlayana,
Beni göreceksin, nereye baksan.

El ele tutuşan sevgililerde,
Her günbatımında ve her seherde,
Yattığın, kalktığın, gezdiğin yerde,
Beni göreceksin, nereye baksan.

Denizlere girsen, denizler azar,
Sevdam yunus olur, peşinden yüzer.
Dalgalar aşkımın resmini çizer,
Beni göreceksin, nereye baksan.

İstediğin kadar kaçmayı dene.
Sevdamın soluğu çarpar, ensene,
Peşinden koşacak, binlerce sene,
Beni göreceksin, nereye baksan...

Dokunmak var mı sıcağına elinin,
Söyle kadın, bu şehir verir mi bana seni…
Bak, yine düştüm peşine çekip gitmelerin,
Meteliksiz cebimde saklarım gözlerini…

Denize attım düşlerimin gizini,
Sancılı yakamozların ışığındadır gece,
Koynumda sakladığım dalga seslerini,
Duyduğun gün çözülür bu zor bilmece…

Kolay değildir…
Zaman aşımı yol alışlarda,
Hükümsüz gelmelerin sürgünü olmak…

Kolay değildir…
Buz tutarken avuçları adamın,
Dumansız bir alevin, korunda yanmak…

Okşamak var mı saçlarının telini,
Ve bilmek,
Yastığa düşen yorgunluğumun sebebini…

Sende kovmak geceyi, sabahı karşılamak,
Ve tek bir uyanışa prangalamak gözlerini…

De ki söylesin şehir,
Hangi duvar çalmıştır gözlerinin rengini…
Ve hangi ağaç saklar dalında yüreğini…
Hangi buluta astın, de ki bileyim,
Kokusuna yol aldığım özlemlerini…

Molasında yer tutmuşken belanın,
Ertesine sancılandık sevdanın…
İsim koyma zamansızlığına kadın,
Sır tutalım bu aşkın, gel-gitlerini…

Kolay değildir…
İki sözden bir kelam çıkarabilmek…
Bilirim kolay değildir elbet,
Bir kelamda iki söz anlatabilmek…

Lakin bir olmaktır mesele,
Bir şehir, bir ülke, bir deniz…
Bir adam, bir kadın, bir de aşk!
Anlatılmasa da olur bizim hikayemiz......

..KİMİ SEVSEM 'SEN'SİN..

Kimi sevsem sensin / hayret
sevgin hepsini nasıl değiştiriyor
gözleri maviyken yaprak yeşili
senin sesinle konuşuyor elbet
yarım bakışları o kadar tehlikeli
senin sigaranı senin gibi içiyor
kimi sevsem sensin / hayret
senden nedense vazgeçilemiyor

her şeyi terk ettim / ne aşk ne şehvet
sarışın başladığım esmer bitiyor
anlaşılmaz yüzü koyu gölgeli
dudakları keskin kırkızı jilet
bir belaya çattık / nasıl bitirmeli
gitar kımıldadı mı zaman deliniyor
kimi sevsem sensin / hayret
kapıların kapalı girilemiyor

kimi sevsem sensin / senden ibaret
hepsini senin adınla çağırıyorum
arkadamdan şımarık gülüşüyorlar
getirdikleri yağmur / sende unuttuğum
hani o sımsıcak iri çekirdekli
senin gibi vahşi öpüşüyorlar
kimi sevsem sensin / hayret
in misin cin misin anlamıyorum

Başla, dedin,
Başlamaması gerekirken, başladım...
-Gel, dedin,
Yapılacak pek çok işim vardı, geldim...
-Git, dedin,
Başka yerler vardı gideceğim, gittim...
-Dur, dedin,
Yürümem, koşmam gerekirdi, durdum...
-Ağla, dedin,
Gülmem gerekirdi halime, ağladım...
-Gül, dedin,
Ağlamam gerekirdi halime, güldüm...
-Bitsin, dedin,
Bitmesini hiç istemediğim halde, bitirdim...


yüreğine sağlık çok hoştu arkadaşımm..

Umutlar yitirilmişken
Işıkları da söndürmeyin
Bir tek mum bile olsun yansın
Gözüksün loş ışıkta , tüm gerçekler…


Fotoğrafın karşımda duruyor. Öyle masum öyle güzel ki seni yaşamak bu kendini tanımayan cümlelerin ardında senin gözlerinde aşk gibi çoğalmak. Anlatmak çok zor. Ben anlatamıyorum yaşıyorum. Herşeye katlanmak dedikleri bu olsa gerek. Günün bütün tükenen saatlerinin peşisıra bir ekranın karşısında seni bana gülümsüyormuş gibi hissedebilmek. Öyle güzel ki saatlerce seninle hayatı paylaşabilmek.


gizli öznesi bol cümleler kuruyorum
"seni seviyorum"
kimi..?
seni..
öznesini yüreğimde tutuyorum
noktaları kaldırdım
sana uzanan her kelimeyi,
virgüllerle uzatıyorum
yan yana oldukça çoğalacak,
dolaylı tümleçlerimiz
biriktirdiğim bütün belirtili sıfat tamlamalarını,
senin için koruyorum


Kaç hecede tüketirim seni,
Kaç sayfa yazar çizerim bilmiyorum...
Bilki! bunlar son sözlerim..
Kalemin tükendiği yerde,
Alır başımı giderim...


Sitemim varken üşüyen yüreğimi ısıtmayan güneşedir
Sitemim baharda sevgi yağmurları dökemeyen bulutadır
Sitemim bahçeler dolusu kokunu taşımayan rüzgaradır
Sitemim hasretiyle yanan volkanımı kor eden gönlümedir.


Bitimsiz bir sevdadır yaşamak
Sevmekse en güzeli mutlulukların
Sense içimde en tanrısal gerçeksin
İşte yüreğim bildiğince çarpıyor sen, sen diye
Sende gözlerim, sende ellerim, sende sen olan varlığım
Düşünsene!

Bu gece bir beni, bir de uyuyamadığım odaları al rüyana
Sabah koksun tenimde
Ellerimde sana uzak ormanlardan getirdiğim büyülü sular aksın
Seni sinsice bıraksın terk edişlerim
Sana dönüşlerim girsin rüyana
Bırak son kez gözlerinde gezeyim



senin için...

Seni düşünürken……, uykusuz gecelerde 1 yıldır seni düşünürken,

Bir bülbül gelir yüreğimin ucuna konar. Bir gül açılır ansızın,

Bir lale sinsi sinsi kanar kalbimin üzerinde,

Seni düşünürken……, bir çam ağacı tepeden tırnağa donanır. Deliler gibi dönmeye başlar,

Döndükçe, siyah saçların dalgalanır.

Çekirdeği henüz süt bağlamış bir kiraz kesilir ağzımda,

Dokundukça



Bak! ....
Saat gecenin kaçı?
Ve ben...
Hala yatakta...
Kendi kendime düşüncelerimle, kavga ediyorum..
Kaybetmenin korkusu yüreğime yerleşmişken...
Söylemekten çekindiğim herşeyi, sayfalara döküyorum.
Anlatamadığım onca şeyi; bu yazıda anlarsın


Sen bilir miydin sormadığım soruların cevaplarını. Bir açık kapı olsaydı, güneşi de baharı da getirebilir miydin? Anlar mıydın dilimden, konuşmadan susar mıydık öylece. Yoksa yeni bir alfabe mi yazardın her harfi bir çiçekten. Bilir miydin neden bu kadar korktuğumu. İçimdeki korkunç yalnızlığı, katran karası geceyi, düş düş sonu gelmeyen uçurumu. Okur muydun gözlerimdeki hüznü, kendime bile kapattığım kapıları açabilir miydin?


Kaç kere yaşadım ben bu romanı
Ne zaman sevdimse ayrılık vardı
Hep kendim kuruttum gözyaşlarımı
Ne zaman sevdimse yalnızlık vardı

Duman
Gümüs düslerimin içinde dolasti
geceden geceye
iri gögüslü Tatar kadinlari
ve köpük köpük bir at,saçaklari dövdü yagmur,saç damlarda
bir akordun merdiveninden
asagi yukari tirmandi
durdu piyano,
eylül müydü
yoksa eylül ile ekim arasi
kimsenin henüz tanismadigi bir ay mi:
Bir odada sigara dumani ve sessizlik,
toplanmistik Vladimir,Sergei ve ben,
n anlamsizdi intihar etmek,
etmemek.

Dolastim gümüs bir uykunun içinde
pesisira yabanil beyaz kisraklarin,
geçtim hizla kundagimin
ve tasimin önünden,
gördüm:Bir odada yapayangin,
toplanmistilar
deldigim Zaman,sigara dumani,
namludan çikan mermi-
uyandim,durdurtacakken:
içimde çarpisan iki tren.

Sevgi durağının bekçisi olacağım
Terketmeyeceğim nöbet noktamı
Fırtınalar gelirse üstümüze
Direneceğim korkusuzca

Gecemde,gündüzümde,her anımda
Düşümde,sevdamda,yarınımda
Sen olacaksın baharımda,yazımda
Hayat ağacının dallarında..


Gönül kapısından hemen uçma dur!
Selamsız vedasız böyle kaçma dur!
Bilinmez yerlere yelken açma dur!
Seninle mutluluk limanımız var! ...



Hep hayal ederdim, koca gövdeli bir ağaca ismini kazımayı
İşte bu benim sevdam demeyi, mahalle delikanlılarına nisbet yaparcasına
Lise duvarına yazamadım kırmızı boyayla ismini
" seni seviyorum....isimsiz " demeyi....
İsmini bilmiyordum!
İsimsiz Sevdamdın...Bir isimsize sevdalıydım.
Artık ismini biliyorum...
Sana " bebeğim " demek istiyorum,




Sevgi dalgın sular gibidir; gösterişsiz ve o nispette derin.
.. Sevgi gösterişin
olduğu yerden hicret eder, çünkü o bazen sevgilide bir
bakış, bazen de bir
sanatkarın gönlünde ürperiştir. işte o kadar sade, o
kadar yalın...


Bütün hüzünleri devirdim içimde
Zamanı durdurdum
Yaşam çekilmezdi
Geçtim aynaya, kendimi vurdum
Kalbimi çıkarttım içimden
Bir kenara koydum
Dostlarımı unuttum
Yalnızlığın yolunu tuttum
Şimdi ben yokum
Çünkü onsuzum....

Bak sevgili dedim
Bak gör halimi
Çaresizim ben aşkına
Çaresiz Sayfa, sayfa şiirler yazdım sana
Yüreğimi akıttım sözcüklerime
Dedi ki sevdan sığar mı sayfalara
Olmalısın ki koşayım sana
Koşayım ki sen her adımda biraz daha sığdıra bilir misin sen sevdiğini sözcüklere
Yürek bir sevdalı sözle kanar mı
Dedim ki ben söz oldum da aktım sana
Yüreğim bir sevdalı deniz oldu da aktı şiirin yüreğine
Ben çaresiz bir aşık
Sığındım sevdalı şiirlere
Dedi ki çaresizlik mi var sevdada
Nerdedir çaresizlik
Sevememekte mi
Sevilememekte mi
Dedim ki sana ulaşamamakta
Dedi ki ben imkansızlıkları severim
İmkansızlıkların yaşanmasını severim
Dedi ki ulaşmak için bana
Akmalısın bütün imkansızlıkları yıkarak
Bütün imkansızlıkları imkanlı kılarak
Ben bir çaresizliğine sığar mıyım
Yaşar mıyım çaresizliğe esir birinin aşkını
Dedim ki sen imkansızlıksın benim için
İmkansızlığı sevdiğim için severim seni
Çaresizliğim imkansızlığa olan aşkımdandır
Dedi ki sen bensizliği seçmişsin aşkın için
Dedi ki sen aşkı seçmişsin yasamak için
Nedir benden istediğin
Dedim ki sen olmalısın
Uzaklaş benden
Uzaklaş ki imkansızlığın yüreğinde bulayım seni
Benim çarem çaresizliğimin içindedir
Dedi ki ne istersin o zaman benden
Kal dedim yanımda benden uzak durarak
Kal benim yanımda benden adım, adım uzaklaşarak
Ben koşacağım pesinden
Koşacağım imkansızlıkları yıkarak
Dedi ki uzaklaşacağım senden
Uzaklaşacağım bir masalsı aşk yaşamak için
Kaf dağının ardına gideceğim
Kaf dağının arkasından sesleneceğim sana
İmkansızlıkları imkanlı kılmak için
Gelip beni bulman için
Dedi ki rüzgar olacağım
Bir kus olman için
Kanatlarında beni bulman için bir rüzgar olacağım
İmkansızlığın içinde bulman için beni
Dedi ki sen imkansızlığa aşıksın
Aşığım senin imkansızlığa olan aşkına

seni seviyorum… SeNi SeViYoRuM... SENİ SEVİYORUM...

masamda ki kum saati seni hatırlatıyor
düşen her kum tanesi yokluğunda döktüğüm gözyaşımda olsa
gökyüzünden kayan her yıldızı ellerimle tutuyorum
yeter ki senin dileklerin kabul olsun ve mutlu ol diye
sen mutluysan bende mutluyum üzüm gözlüm
yıldızları sevdiğim gibi…
seni seviyorum… SeNi SeViYoRuM... SENİ SEVİYORUM


bir telaş sardı yüreğimi
oyun oynamayı seven çocuklar misali
kendi ellerimle sana kağıttan gemiler yapıyorum
adını “aşk gemisi” koydum
gözbebeklerinde yüzdürüyorum
kahverengi gözlerinde hayatı mavi görmeyi seviyorum
maviyi sevdiğim gibi…
seni seviyorum… SeNi SeViYoRuM... SENİ SEVİYORUM


her yağmur yağdığında
kendimi bu şehrin sokaklarına atıyorum
şemsiyemi asla almam yanıma
her gün ıslanan sokak çocuklarına havam olmasın diye
onların şemsiyesi benim ellerimdir…
yeter ki onların saç telleri ıslanmasın, çocuk gülüşleri solmasın…
onların gözlerine bakınca gülüşün gelir aklıma
yüreğinin altında aşk’tan sırılsıklam olmak en güzel duygu
yağmurları sevdiğim gibi…
seni seviyorum… SeNi SeViYoRuM... SENİ SEVİYORUM


çocukluğumda;
bir tepeye çıkıp uçurtma uçurtmayı çok severdim
uçurtmamın ipini asla uzun bırakmazdım
gökyüzünde tellere takılmasın diye
uçsun ama yakınımda uçsun yeterdi bana
sen benim çocukluğumda ki uçurtmam gibisin
yüreğimin tepesine oturttum seni
istediğin yerde ol ama yüreğimden uzaklaşma
uçurtmaları sevdiğim gibi…
seni seviyorum… SeNi SeViYoRuM... SENİ SEVİYORUM


yedi tepeli İstanbul daha bir güzel
seni gördüğüm zaman…
bir tepesinde değil her tepesinde sen varsın
o yüzden daha çok seviyorum İstanbul’u
denizi daha mavi, yeşili daha yeşil
seni özlediğim zaman…
İstanbul’u sevdiğim gibi…
seni seviyorum… SeNi SeViYoRuM... SENİ SEVİYORUM