Bilinmez hangi sehirde
Yaşarsın aşktan habersiz,
Küçük çakıl tasim, nasıl bulayım!
Kaybolmuşsun bir kocaman nehirde.

Bu kimin çocuğu, der, seni görenler.
Benim çocuğum, diye, sesim gelir uzaktan.
Bunca kotülüğü bağışlatır bakisin
Yanakların kızarır ağlamaktan.

Bir gün sokakta rastlasam, ellerini
Alsam avuçlarıma okşasam.
Sicaklığıni tanir da misralarimdan
Kız kardeşimsin sanırlar belki.

Son orada, ben burada
Birbirimizden habersiz
Ayrı yaylalarda yeseren otlar gibi
Bekleye bekleye çürüyeceğiz.

Senin oturduğun şehirde
Gökyüzü mavidir benimkinden,
Çiçekler daha taze
Kuşlar bile güzeldir birbirinden.

Sarkılar daha neşeli, daha mahzun
Aksamlar daha garipsi,
Umut alabildigine genis,
Umutsuzluksa denizlar gibi;

Trenler bile daha sevincli
Daha kederli gelir gider.
Gencler bütün hasari
Yaşlılar büsbütün kederlidirler.

Kadınların sütü daha gür, daha ak
Cocuklarin istahi, yerinde,
Gemiciler bile daha sarhoştur....
Dogup buyudugun sehirde.

Garibim! Nazlim! Oksuzum!
Hayal ruzgarlariyla emzir beni de
Uzak ya, kokunu duyuyorum
Gul gibi acildigin sehirde.

Bir gece habersiz bize gel
Merdivenler gicirdamasin
Oyle yorgunum ki hic sorma
Sen halimden anlarsin
Sabahlara kadar oturup konusalim
Kimse duymasin
Mavi bir gokyuzumuz olsun kanatlarimiz
Dokunarak ucalim.

insanlardan buz gibi sogudum,
iste yalniz sen varsin
Oyle halsizim ki hic sorma
Anlarsin.

Sondu bu
Umutlarımın son yolculuğu
Son hayal kırıklığım
Son yorgun düşüşümdü..
Kimsenin önünde eğmediğim bu başı
Ezmeye çalışanlara verdiğim
Son cevaptı!!

Bitti artık..
Son kez kaldırıyorum başımı
Son kez haykırıyorum yaşadığımı
Var mıyım
Yok muyum
Bu yaşamın neresindeyim?
Son artık..

Her düşüncenin sonu..
Üzgün,yitik birinin sonu..
Kalbimin son atışı..
Düşlerimin son perdesi..
Son oyun..
Son hayat..
Son..

Dostlar bilin ki burda
Bir fakir Cahit Kulebi
Garaja cekilmis hurda
Paslanmis kamyonlar gibi
Bekler durur Ankarada.

Ne kadin, ne ask, ne kumar
Ne calismak, aksamadek;
Yuz vermez oldu sokaklar
Bir bardak su, biraz ekmek,
Yasa yasadigin kadar!

Şimdi tarlalarda güneş vardır.
Karlar donmuştur otların uçlarında..
Artık akşamlari dinlenemem
Başım avuçlarında.

Içi korku dolu kış gecesi
Hic yatağın yok mu sıcak!
dağları dolduran kır çiceği
Hangi rüzgarlar seni koklayacak!

Saçlarımı kesip ruzgara atacağım!
Ta kihaber götürsün bir gün sana!
Içimde bir seytan var, diyor ki
Aklına ne gelirse yapsana.

Ben bu şiiri yazdım atlı talimde
Bulunduğum şehir Istanbul'du
Ağır ağır kar yağıyordu
Atımın yelesi bulut renginde.

paylaşım için teşekkürler

teşekkürler...