Ben Seni
Yorgun akşamlarda söylediğin şarkıları da sevmedim
Çünkü sesin çok kötüydü
Bir çiçeğe gülmeni bir güle benzemeni o kadar çok istedim ki
Ama sen gülün dikenine bile benzeyemedin, otun tekisin sen!
Ben seni hiç sevmedim ki
Seni sevsem söylerdim zaten
Hem senin nereni seviyim?
Sevilecek bi tarafın mı var
Ben seni hiç sevmedim ki
Acaba seni seven biri çıkar mı? Bilinmez..

Al Gitsin Maaşını
Bir soğan soyulurken yaşarıyor da gözler
Hazine soyulurken aldırmıyor öküzler
Hayadan eser yoktur nafile bütün sözler.
Beyhude inat etme, salla hemen başını
Gerdan kır, belini bük, al gitsin maaşını

Bir yolsuzluk görünce köpürme, isyan etme
Bir hak için kendine, dikbaşlıdır dedirtme
Doğru yolu dostuna göster ama, sen gitme.
Ne derlerse huuu... diye salla hemen başını
Dilini tut, uslu dur, al gitsin maaşını.

Bu güvercin eder mi atmacalarla yarış
Öğrenmeden dünyayı gezdim de karış karış
Vazgeç hak sevdasından sen de kervana karış,
Ne derlerse huuu diye, salla hemen başını
Gerdan kır, belini bük, al gitsin maaşını

Unutma bu ocağın adı asiyaptır
Sen de bir dolap çevir, apartmanlar yaptır.
Hakikat nene gerek o memnu bir kitaptır.
Sana lazım olan şey, sallayarak başını
El öpüp, etek öpüp almaktır maaşını

Ayrılık Günü

Ben nice ayrılıklar gördüm ömrümce
Kuşlar gördüm; kırılmış kolu, kanadı
Ayrı düşmüş sevdiğinden kuşlar gördüm
Hiç bir ayrılık bana bu kadar komadı

Ayrılığın bir ağrıdır vurur şakaklarımda
Ve büyür gözlerimde bir okyanus kadar
Derinden ses verir içimde bir tel
Sonra, birdenbire kırılır, kopar

Yeryüzü çekilir altından ayaklarımın
Geçer başıma çöken bir tavan gibi gökyüzü
Durmadan çalınır kulaklarımda
Şarkıların en hüzünlüsü

Seni alıp uzaklara giden otobüs
Benim üzerimden geçer hışımla
Devrilir, bakakalırım ardından
Bir sel gibi akan gözyaşımda...

Artık ne yapsam boş, teselliler faydasız
Karanlık gitgide en derinlere çeker beni
Çaresiz, bütün sokaklarında bu şehrin
Böyle perişan beklerim dönmeni

Dolaşır birbirine yorgun ayaklarım
Ellerimi koyacak bir yer bulamam
Nereye gitsem, en koyusu acıların
Ne yana baksam, çıldırtan bir akşam

İstemem ben bu ömrü, bu talihi istemem
Böyle durup durup senden ayrılmak varsa
Orada bir mezar kazılır benim için
Ayrılığın nerede başlarsa.

Gittin İçimde Kaldı Ayrılık

Gittin
Ayrılırken buz tutmuş bıyıktı gözlerin
Kaçamak ellerimiz komutsuz sallandı
Dudaklarımızda sıradan sözcükler
Vedalaşmayı bile beceremedik
Son bir bakış kaldı arkanda
Kalabalığa karışan
Her şey düzmece bir dinginliğe gömüldü
Gittin.

İçimde
Yığınlarca kitap kaldı uçuşan
Sözcükler beynimin köşelerinden
Çıkıp korkuttular gecelerimi
Peşimden geldi gölgeler
Aynalara bakamaz oldum
Hiçbir oyun avutmadı beni
Yaşamıma sığmayan bir şey kaldı
İçimde.

Kaldı
Yeni bir kent işkenceye hazır
Ödeşemedim gittiğin mevsimlerle
Belleğimi silkeleyip anılardan
Tik tak çaldın uzun zaman
Alışamadım yarımlığa
Düşlerimde intihar tutkuları
Sırtımda hançerinin oyduğu boşluk
Kaldı.

Ayrılık
Çoğalarak giriyor günlerime
Senden başka kim bilebilir
Geçmişin dökümünü yaptığımı
Ağır ağır pulsara dönüşürken güneşler
Sonbahar hüznüne benziyor pencerede
Artık konuk beklemeyen gözlerim
Sayfalar da bitti ışık da her yanı kapladı
Ayrılık.

Ayrılanlar İçin

Yollarımız burada ayrılıyor
Artık birbirimize iki yabancıyız
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet her şeyi unutmalıyız

Her kaderin tesellisi bulunur, üzülme
İnsan ne kadar sevse unutabilir
Mevsimler, gelir geçer, yıllar geçer
Sen de unutursun bir gün gelir

Hiç yaşamamışçasına, hiç sevmemişçesine
Unutursun o günlerimizi, gecelerimizi
O günlerce gecelerce sevişmelerimizi
Her şeyi evet her şeyi unutabilirsin

Hatta bütün yazdıklarımı satır satır
Kalırsa, içinde bir derin sızı kalır

Kırık Kalpler

Biz aşkla başı dönmüş iki çocuk
Bütün bir bahar o çiçek ben yaprak
Yarabbi ne güzel sevişiyorduk
Dünyayı aşktan ibaret sanarak.

Kim ne karıştı, ne istedi bizden
Göz mü değdi ne oldu sevdaya.
Ayırdılar bizi birbirimizden
Hem de göz göre yürek parçalaya.

Aşktı bizdeki onlardaki mantık
Onlardan yana çıktı kahpe felek.
Birer kalp bıraktılar bize kırık
Ömrümüzce gözyaşı döktürecek.

Özlem

Gözlerimden aşkın seli.
Dökülür hep sana özlem.
Gönlümün baharlı dalı.
Bükülür bir yana özlem.

Ne derdin var ne de tasan.
Sevgi dolu gönül masan.
Birde karasız olmasan.
Ne kalır de bana özlem.

Çekilmez sensiz Ankara.
Olsada cebimde para.
Şehre karşı bir sigara.
Yakılır be sana Özlem

Yakıyor beni ateşin.
Girdiğin günahı düşün.
Her bakışında bir kurşun.
Sıkılır bu cana özlem.

Çürüyor bak her bir yanım.
Peşinde koşmaktan canım.
Fazla sürmez aşk kervanım.
Yıkılır bir hana özlem.

Gönülde Açan Öğretmen

--------------------------------------------------------------------------------

Gönülde Açan Öğretmen
İlkbaharlar,
Hep kırlara yarar,
Çünkü;
Her taraf papatyalarla dolar,
Sizde bir papatyasınız 'öğretmenim',
Sizin tek farkınız var onlardan,
Onlar kırlarda,
Siz ise
Yalnızca bizim gönlümüzde
'AçTıNıZ....'

Öğretmenler Günü

--------------------------------------------------------------------------------

Öğretmenler Günü
Elit, güler yüzlü şefkatli, bilgi emektarı
Beyinlere hep ışık tutan öğretmenlerimiz
Aydın bir kişi yetişmenin altın anahtarı
Başta Atatürk, birer destan öğretmenlerimiz
Solmayan Güneş Çiçeği, tüm öğretmenlerimiz

Tüm zorlukları üstlenip mesleğine adalı
Çocuğun her alanda okumasına sevdalı
Şartsız, her çocuk olmalı vatanına faydalı
Başta Atatürk, birer destan öğretmenlerimiz
Solmayan Güneş Çiçeği, tüm öğretmenlerimiz

Öğretmenlik en ulvi, özverili zor bir meslek
Yurdun dört bir yanından çocuklar sayısız petek
Arı çiçek misali hece hece dolar bellek
Başta Atatürk, birer destan öğretmenlerimiz
Solmayan Güneş Çiçeği, tüm öğretmenlerimiz

Karanlığın ışığı, yarınların mihenk taşı
Geleceğe hazırlarken öğretinin ilk başı
Hayatta mert, atılımcı aydınlığın yoldaşı
Başta Atatürk, birer destan öğretmenlerimiz
Solmayan Güneş Çiçeği, tüm öğretmenlerimiz

Başarının her dalında vazgeçilmez övgümüz
Işıyan yıldızlar gibi baş tacımız sevgimiz
Asla esirgenmesin onca emeğe saygımız
Başta Atatürk, birer destan öğretmenlerimiz
Solmayan Güneş Çiçeği, tüm öğretmenlerimiz

Bugün öğretmenler günü, benim de doğum günüm
Böyle mutlu bir günde kutlu olmak düğüm düğüm
Tüm öğretmenlere armağan olsun ^^ Saygı Gül'üm ^^
Başta Atatürk, birer destan öğretmenlerimiz
Solmayan Güneş Çiçeği, tüm öğretmenlerimiz

Öğretmenler
Ellerim kirliydi tuttun elimden
Bilgi dağarcığın açtın özünden
Bendeki cevheri gördün gözümden
Umudum sen oldun düşüm sen gibi

Yüksünmedin burnumdaki sümükten
Sende bir insandın etten kemikten
Annem miydin,babam mıydın,eğitmen.
Kutsal meslek istiyorum sen gibi

Yırtığımda yamam oldun dikişsiz
Özünde doğruydun süssüz nakışsız
Yüreğimdi yüreğin düzgün çakılsız
Düz yollarda gideceğim sen gibi

Aklaştı saçların bendeki kara
Yürüdüm bir hayli vermedim ara
Ektiğin tohumlar yeşersin daha
Ben de tohum ekeceğim sen gibi

Yurdumu öğrettin bayrağım başta
Atamı sevdirdin, her an,her yaşta
Kol kolaydık cehaletle savaşta
Şimdi eğitmenim tıpkı sen gibi

Yüreğim yorulmaz feyz aldım senden
Ben de tutacağım çamurlu elden
Dikensiz gördüğüm, dikenli gülden
Demet demet dereceğim sen gibi

BİRGÜN ANLARSIN.

Birgün anlarsın,
Hayal kurmayı, beklemeyi, ümit etmeyi
Bir kirli gömlek gibi
Çıkarıp atasın gelir
Bütün vucüdunu saran o korkunç geceyi
Lanet edersin yaşadığına
Maziden ne kalmışsa
Yırtar atarsın
O zaman bir çiçek büyür
Kabrimde kendiliğinden
Seni Sevdiğimi birgün anlarsın

KAÇIŞ
Ev dar gelir oldu bize gittin gideli
Hatırlar çıkmayınca ben çıktım evden
Her basamakta kokunu duydum
Merdivenlerden inerken
Zar zor attım kendimi dışarı
Sanki o kadar kolay
İlk köşebaşındayine sen
Soğuk terler boşaldı vücudumdan
Yanından geçip köşeyi dönerken
Islandı gözlerimbir an,duraladım
Güzelim nasıl oldu bilmiyorum ama;
Yokluğunda bile inan dizlerinde ağladım...