Aile hekimliğinin asıl amacı birinci basamakta tedavi edilebilecek olan büyük bir hasta grubunun ikinci basamak ve üçüncü basamak kurumlarına gitmeden tanı ve tedavilerinin daha hızlı ve süratli yapılması, zaman ve iş gücü kaybının önlenmesidir.

Eğitim hastanelerinin birinci basamak tedavi yükünün azaltarak, asıl işlevleri olan öğrenci ve asistan eğitimi ile bilimsel faaliyetlerine, araştırma faaliyetlerine daha çok zaman ayırabilmesi ve daha kompleks olguları daha etkin bir biçimde tedavi edebilmeleri imkan vermek içindir. Birinci basamak ve kısmen ikinci basamak hizmetleri böylece daha etkin bir şekilde verilebilecek ve ikinci ve üçüncü basamak olarak tanımlanabilecek olan hastaneler ve üniversite hastanelerinin de daha iyi ve kaliteli sağlık, sağlık eğitimi vermeleri sağlanabilecektir.

Aile hekimi yaş, cinsiyet ve hastalık ayrımı yapmaksızın, kişilere, ailelere ve kendine bağlı topluluğa kişisel, sürekli ve birinci basamak sağlık hizmeti veren, bu konuda uzmanlık eğitimi görmüş tıp doktorudur. Görevini muayenehanesinde, evlerde, bazen bir klinik yada hastanede sürdürür. Erken tanı koymayı amaçlı, hastalık ve sağlık hakkındaki düşüncelerine fiziksel, psikolojik ve sosyal faktörleri de dahil eder. Kendisine bir hekim olarak getirilen tüm sağlık problemleri için bir ilk değerlendirme yapar. Kronik, tekrarlayıcı yada terminal hastalığı olanların sürekli tedavisini üstlenir. Hastası ile uzun süreli bağlantı kurarak hastalığı hakkında mesleki açısından kullanabileceği verileri toplar. Diğer medikal ve medikal olmayan branşlar ile koordinasyon içinde çalışır. Hastasını gerektiğinde birinci basamakta tedavi eder, sevk etmesi gereken durumları bilir.

Aile hekimliği bir ekip hizmetidir ve birinci basamak ekibi ile (hemşire, ebe, diş hekimi, diyetisyen, fizyoterapist vb. gibi) birlikte yürütülür. Bu ekibin sorumluluğu başvuran bireylerin daha sağlıklı yaşamaları için koruyucu, tedavi edici hizmetleri vermek gerekli sağlık eğitimini yapmaktır.

Aile hekimliği, bireylerin ve toplum sağlığını korumak, sağlıklı yaşam sağlamak, koruyucu ve tedavi edici sağlık hizmetlerine küçük nüfus birimlerine kadar ulaştırmak ve sürekliliğini sağlamak, çocukların, yaşlı insanların, kadınların, adolesan dönem gibi grupların özel sağlık ihtiyaçlarını belirlemek, kronik hastalıkları ve bozuklukları önlemek, bölgedeki çevre koşullarını iyileştirmek, topluma sağlık eğitimi vermek, hastalara uygun bakım ve rehabilitasyon hizmetlerini gerçekleştirmek için gereklidir.

Aile hakimliği ilk basamak tedavi hizmetlerini sürekli, etkin ve kaliteli bir biçimde vererek gerek toplumun sağlıkla ilgili problemlerinin ve gerekse sağlık sektörünün içinde bulunduğu ikinci ve üçüncü basamak tedavi hizmeti veren kuruluşlara aşırı yüklenme vb. gibi problemlerin çözümünde büyük faydalar sağlayabilecek bir disiplindir.








AİLE HEKİMLİLİĞİNİN ESASLARI

1- Aile hekimliği, belli bir hastalık grubu, belli bir yöntem veya belli bir grup bilgi ile değil, kişinin kendisi ile ilgilidir.

2- Aile hekimliği hastalığı anlamaya çalışır. Bir çok hastalık kişisel, ailesel ve sosyal açıdan bakılmadığı sürece anlaşılamaz.

3- Aile hekimliği hizmet ettikleri toplumun tüm kaynaklarını hastaları için kullanılabilirlerse daha etkin olurlar.

4- Aile hekiminin her hastayı yılda ortalama olarak dört kez göreceği varsayılırsa, bunun koruyucu hekimlik uygulamaları için iyi bir fırsat olacağı kaçınılmazdır.

5- Aile hekimleri sadece kendilerine başvuranlara değil, o kişilerin içinde yaşadığı topluma da hizmet götürürler. Çünkü risk altındaki toplum görüşüyle hareket ederler.

6- Aile hekimleri hastalarını evde hastanede veya muayenehanede görürler.

7- Aile hekimleri, kendi değerlerinin, duygularının ve tutumlarının hekimliği nasıl uygulayacakları konusunda belirleyici olduğunun farkındadırlar.

8- Aile hekimliği kaynakların kullanımında birer yönetici durumundadırlar.

9- Tam bir etkinlik için aile hekimliğinin çevre tarafından kabul edildiğinin açık işaretleri var olmalıdır..